12 Eylül şiirleri -1

12 Eylül Belleği projesine dönük bir sütun. “Öncesi ve sonrası ile 12 Eylül” şiirlerinden. Önümüzdeki hafta aynı dönem/ler bu sefer hiciv niteliğindeki şiirlerle yer alacak.


 Saygon düştü!
 Ellerinden öperim Vietnam halkının,


 alınlarından öperim –hepsi er onların,


 kadını çocuğu, yaşlısı… Ayırmamalı.


 Ayırmadı emperyalistler de.


 Fakat işte düştü Saygon


 genelevleri ve gece kulüpleriyle.


 Ey Amerika’nın yüz karaları, hangi demokrasi?


 O dediğiniz halkın kendini yönetmesi,


 yoksa değil sermayenin halkı gütmesi!


 Saygon düştü.


 Düştüğü bok çukurundan kurtuldu.


 Ada
 Rastlanmaz böylesine –öyle açız ki sana!


 Üç beş kitap üstünde on binlerceyiz.


 -Aşağıda


 eylemlilik


 tuzak


 gibi yakın


 çözüm gibi


 uzak…


 Napalm kıymıkları fırlatırken reklâmlar,


 her gün delik deşiğiz yüz binlerce parçada.


 Her sabah yeniden dikiyor naylon ipliklerimiz.


 Her sabah daha bölük, daha çok parça.


 Kitlelerin orta yeri ıssız bir ada.


 Ey teori, öyle açız ki sana!


 Sabah
 Bu yitiriş… Bu yitiriş…


 Söyleşemezsin, soramazsın, elini sıkamazsın artık.


 Bir kurşun, ha? Şöyle ufacık şey?


 Zaman geri gidebilse!..


 Bütün ırmaklar durdu gibi yüreğimin içinde.


 Sabah. Sabah! Öyle bir sabah ki bu, koskoca gelecek geçse bile aklından sevinci geçmişe gömmüş oluyor insan.


 estetik
 bu yazın güzelliğini


 ancak


 yığınla paslı demir


 anlatabilir


 ancak işkencede ölen


 yeterince yazabilir


 bu yaz yaşananları


 ve ancak akrep zehri yaraşır


 mürekkep hokkasına


 y.a.z. / bu yaz


 yaza uygun hiçbir şey yazılamaz


 kamçı dikilebilir ancak


 plaj ortasına


 bin soru
 nasıl da inanıyordu


 o parti yanılamazdı kimse anlatamadı


 birlikte düştüler önce inanamadı


 inanamadı yeryüzüne çamura inanamadı


 çamurun tadı gerçekti solucanlar gerçekti


 neydi şimdi peki ne yapacaktı


 bu kez inancı ta kökünden sökerek


 bin sorunun dehlizinde çırpınmaya başladı


 sorular anasıdır umudun


 sorular tarihin afacan çocukları


 mutlak huzur ummayacak kadar gözü pek


 eleştiriden korkmayacak kadar akıllı


 açlık grevi


 can


 canlar


 canlarımız


 uzakta


 kendilerinden


 bizden


 hayata aç


 gözler


 dolu


 sözler


 boş


 can


 vicdan


 canlarımız


 uzaklaşıyor


 ellerimizde


 koparak


 koparılarak


 canlar


 dünya


 küçük


 vicdan


 uzak


 ölüme kilitleniyor bir diyar

BİZİ TAKİP EDİN

358,993BeğenilerBeğen
54,849TakipçiTakip Et
1,080,291TakipçiTakip Et
7,403AbonelerAbone

BİRGÜN ÖZEL