Albüm kritik: Bitmedi, tekrar başlayacak
Bekir Özgür Aybar Bekir Özgür Aybar

Ne yazık ki dünya kadar yıkımı, savaşı ve gözyaşını durdurmaya güçleri yetmedi, ama dinlerken rüyasına düştüğümüz, bizi gerçekliğinde alıkoyan iyi albümler ses verdi geride bıraktığımız yılda. Karanlığı tümüyle yok edemedilerse de, en azından denediler. Bu önemliydi. Günümüz dijital dinleyici kültürü bu albümleri birkaç ay boyunca el üstünde tutup hemen ardından çöp kutusuna gönderdiğini sanıyor olabilir. Yanılıyor. Daha birkaç gün önce yarım asırlık Beatles albümleri streaming’e açılır açılmaz büyük bir ilgiyle karşılaştı. 2015’te çıkan kayıtların birçoğu da yıllar sonrasına ulaşacaktır. Zira bunu hak ediyorlar.



Baltimore topraklarında filizlenen Lower Dens’in yeni albümü “Escape from Evil” de onlardan biri. Jana Hunter liderliğinde 2010 senesinde kurulan dream pop ekibi aradan geçen beş seneye tam üç albüm sıkıştırdı. Bunların ilki yerel sahnede grubu var etti. Domino Records’tan çıkan ikinci çalışmayla Avrupa’ya uzandılar. Aynı etiketli “Escape from Evil” ise onların son yeni adımını oluşturuyor. Şunu ekleyelim: Lower Dens’in en iyi işi bu. Alt-rock üzerinden deneysel pop’u hedefliyorlar ve bunu başarıyorlar. Future Islands, The Radio Dept ya da Wild Beasts’i akla getiren işaretlerle dipten yansıyan krautrock kanallarından beslenerek temellerini sıklaştırıyorlar. Şarkı finallerindeki emprovize etkileşimler ayrıca dikkat çekici. O sekanslar Lower Dens’in “Escape from Evil” ile sadece dream pop sularında gezinen birkaç şarkı ihtiva etmediğini, aynı zamanda rüyaların içinde kimi boşluklar oluşturarak vokale alan açtığını kanıtlıyor. Milenyum sonrası alternatif güzergâhta başka şeyler deneyen ekiplerin sayısı oldukça azdır. İşte Lower Dens o azınlıkta yer alıyor. Baltimore’a yakışır bariton cümleler, 1980’lerdeki synth’lere selam çakan tuşlu aralıklar ve cam gibi davul sound’u… Bunların hepsine aynı anda ve eşit ağırlıkta dokunuyor Lower Dens.

Kimi albümler varını yoğunu açılış civarında sergiler. “Escape from Evil” ise ters yönde. Société Anonyme adında klas bir şarkıyı son perdeden duyuyoruz çünkü. Lower Dens bu parçayla bitişe değil, tekrar başlangıca vurgu yapıyor.