Anasayfa KÜLTÜR SANAT Albüm kritik: Kayıp zaman albümü

Albüm kritik: Kayıp zaman albümü

En başta şunu belirtmeliyim: Yayınladığı ilk iki stüdyo albümle adından sıkça söz ettiren Manchester menşeli Hurts, bu yeni şarkılarıyla kariyerinin en zayıf çalışmasına imza atıyor. Hurts’ü var eden ikili Theo Hutchcraft ve Adam Anderson’ın geçen ay verdikleri bir röportaj dikkatimi çekmişti. “Pop müzik risk almaksızın ilerleyemez. Biz risk aldık” diyorlardı. Ancak “Surrender”da duyulan sesler tam aksi yönü gösteriyor. Grup iki yıl önce bıraktığı yerden daha ileriye gitmediği gibi mevcut konumunu da terk etmiş. Artık yeni kapıları aralayan, çizgisinin dışına taşmak için hareketlenen bir Hurts yok karşımızda. “Surrender” son yıllarda ezberlenen ve merkez pop cenahında bile sıradanlaşan formları takip etmekle yetiniyor.

Henüz çıkış yıllarında hedeflerine ulaşmış kimi başarılı gruplar tarz üzerindeki değişikliklerden çok sound’larını, bir başka deyişle hedef kitle onlarda neyi beğendiyse onu korumak isterler. Hurts de üçüncü stüdyo çalışması “Surrender” ile stadyum grubu olma arzusunu belli ediyor sanki. 2010’ların hemen başında yayınlanan bir numaralı uzunçalar “Happiness”ın neden çok sattığının farkındalar ve o stratejiyi bıraktıklarında onları ayakta tutan inceliklerin de yok olacağını düşünüyorlar belki de. Ama şu bir gerçek ki “Surrender” her vuruşu ayrıntıyla düzenlenmiş, bu prodüksiyon yoğunluğu nedeniyle de temel duygularını kaybetmiş şarkılardan oluşuyor.


Evet, albümde bölüm bölüm 1980’lerin synthpop tavrına yakın olma çabası var. Evet, farklı kanallardan üst perdeye yüklenen enstrüman geçişleri de kayda sirayet ediyor. Diğer taraftan Hurts’ün albümdeki esas amacı ise her şeyin ışık hızında tüketildiği bugüne uygun davranmak, bu zavallı modaya tutunabilmek. İki numarada ses veren “Some Kind of Heaven” ile hemen ardından gelen ‘Nothing Will Be Bigger Than Us’ tam olarak bu hedefin peşindeler.

İngiliz topluluğun Columbia Records etiketini taşıyan bu yeni çalışması popüler güzergâhta birkaç ay en çok dinlenenler arasında yer alabilir. Ama “Surrender” bir sonraki nesle ulaşır mı, tıpkı new wave’in ilk örnekleri gibi bundan çeyrek asır sonra da hatırlanır mı, emin değilim.

- Reklam -

SON HABERLER

İBB’den Atatürk posteri ve Türk bayrağının kaldırılmasına ilişkin açıklama

İstanbul Büyükşehir Belediyesi (İBB), belediye binasındaki Atatürk posteri ve Türk bayraklarının kaldırılmasına...

Meteoroloji’den kuvvetli rüzgar ve fırtına uyarısı

Güney Ege, Akdeniz'in iç kesimleri ile İç Anadolu'nun güneyinde yarın kuvvetli rüzgar...

Tatvan’da 9 HDP’li meclis üyesi görevden uzaklaştırıldı

Bitlis'in Tatvan ilçesinde, haklarında 'Silahlı terör örgütüne üye olmak' iddiasıyla soruşturma açılan HDP'li...

Ruhani: ABD ile müzakere koşullarımıza uygun değil

İran Cumhurbaşkanı Hasan Ruhani, “Şu anki şartlar altında ABD ile müzakere koşullarımıza...

CHP’li belediyeler indirim yaparken Cumhur İttifakı zam yapıyor: Manisa’da su ücretlerine zam

Manisa Su ve Kanalizasyon İdaresi (MASKİ) Genel Müdürlüğü 2019 Yılı 1. Olağan...

Süper Lig’de son haftanın programı açıklandı

Türkiye Futbol Federasyonu (TFF), Spor Toto Süper Lig'de 34'üncü haftanın programını açıkladı.

Ukrayna 21 Temmuz’da seçime gidiyor

Ukrayna'da 21 Temmuza'da parlamento seçimleri yapılacak.Ukrayna Devlet Başkanlığı...

Ekrem İmamoğlu’na İstiklal Caddesi’nde büyük ilgi

31 Mart Yerel Seçimler İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığına seçilen Ekrem İmamoğlu, İstiklal...

“Plüton’da bir yüzey-altı okyanusu olabilir”

Japonya'nın Hokkaido, Tokuşima, Osaka ve Kobe üniversiteleri, Tokyo Teknoloji Enstitüsü ile ABD'nin...

Arsenal, Mkhitaryan’ı Bakü’deki finale götürmüyor

İngiltere Premier Lig ekiplerinden Arsenal, Ermeni futbolcusu Henrikh Mkhitaryan'ı UEFA Avrupa Ligi finaline götürmeme kararı aldı. 

Sonraki haber