Anasayfa ARŞİV “Ben” egoya dönüşürse…

“Ben” egoya dönüşürse…

Fotoğrafçı bir kişidir, doğru. Ancak yaptığı iş nedeniyle, ürününe yani fotoğrafa kolay ve çabuk ulaşılabildiği için diğer sanat disiplinlerinden farklı olarak egosu yüksek kişidir. Çünkü fotoğrafçılığını toplumda kendine yer edinmenin ve sosyalleşmenin aracı olarak kullandığını kendine itiraf etmez / edemez. Unvanı bellidir; Fotoğraf Sanatçısı! ( Şimdi bu girişle çok fotoğrafçının tepkisini çekeceğimi biliyorum. İstisnalar vardır, der çıkabilirim işin içinden ama o zaman da herkes kendini istisna yerine koyar. O yüzden bunu yapmayacağım.)

Çünkü çoğu “güzelleme” peşindedir. İktidar ise küstah ve acımasız.

Oysa biliyoruz ki; “Güzelleme” ile hiçbir şey değişmez. Fotoğrafta yalnızca güzellemeden bahsediyorsak o fotoğraf sizi çoğaltamıyordur. Yineliyorum, iktidar küstah ve acımasız. Popüler kültürde “ben” çürürken, kimlikler yozlaşır, egolar şişer. Fotoğrafçılar munis yaşamı terk etmedikçe ve fotoğrafları eylem giysisini giymedikçe cılız bir dil olmaktan öteye geçemeyecektir.

“Ben” eşsiz –biricik- olmayı imlediği gibi tarihsel olarak farkındalığı da imler. Topluluk olmaktan ayrışmayı içerdiği denli ortak yazgımızın köklerine inebilmeyi de içerir. “Ben” bir bilimkurguda bir sabah ansızın tepemizde beliren bir meteor olmadığı gibi, onun dili de köksüz değildir. Bu dilin öznesi kurulan bir öznedir. Bu anlamda kendiliğindenliği yoktur. “Ben” kendiliğinden değil, tarihsel bir üründür. (Taylan Asır, “Rüzgâr Bir Şaire Neyi Fısıldar ki?” başlıklı yazısı, BirGün)

Ötesi köleliktir. Köle anlamlar üretemez, en fazla sistemin sahipleri sayılan efendilerinin dünyasını cılız bir şekilde eleştirebilir, kendisine yapılanlara içerleyerek var olur. Daha çok, kamuoyunun değişip duran kanaatlerine tabi olan zamanımızın okumuş yazmış yeni orta sınıfı, artık sistemden pay almaktadır. Bu yeni orta sınıf, eski orta sınıfa oranla daha yüksek eğitim seviyesi olmasına ve teknolojiyi çok daha iyi kullanmasına karşın, eleştirel düşünme ve entelektüel bilgi birikimi açısından zayıftır.

Postmodernist fotoğrafta anlak ve anlam dışlanmıştır, hiçleştirilmiştir. Öteki ile empati kurmayı ve bunu yansıtmayı önemsemeyen ve dolayısıyla da izleyici ile iletişim kuramayan izleyicinin alımlamasını önemsemeyen fotoğrafçının içsel şımarıklıklarının dışavurumundan öteye gitmeyen bencil ve şımarık bir anlatıdır. Fotoğraflarında insan yalnızca plastik bir malzemedir. Yaşayan, umutları, kaygıları, dertleri, sevinçleri olan insan yoktur bu fotoğraflarda. Yalnızca fotoğrafçı / öznenin kendisi ağırlık merkezidir.

 Bir başkasını değil de kendini popüler kültür imgelerinin yerine konumlandırmıştır?

 Günümüz insanının en büyük sıkıntısı artık zaman ve zamanın kullanımı olmuştur. Artık insanlar uzun uzun yazmak ve okumak yerine çekmek ve göstermek üzerine bir hayat kurmaktadır. Dünyayı yorumlamak ve değiştirmek değil de sorgulayıcı olmayı yansıtıcılık düzlemine çekerek, iktidar tarafından kurgulanmış hayatın aksettirilmesinden başka işe yaramamasına yol açılmaktadır. Oysaki müdahaleci ve değiştirici olmak; bilgi, birikim ve sorgulama üzerine kurulabilir.

 Kapitalizmin, şu iletişim devrimiyle aynı zamanda çıkışı rastlantısal değildir ve bugün devasa büyüyen iletişim cenneti, neredeyse ironiktir. Notos Dergisi’nin son sayısında Semih Gümüş, yaptığı söyleşinin bir yerinde konuyu “Aldanma” üzerine çekerek sözü Küçük İskender’e bırakır. İskender’in, “İletişim çağındayız güya; oysa iletişim, güdüleri örgütleyerek bundan kazanç sağlayan metacı bilinçlerin illüzyonu. İletişim diye bir şey yok, asla da olmadı. Organizmanın sosyalleşme tezahürüymüş bu; hangi başvuru kaynağından hareketle bu sonuca ulaşıldı? Her şeyi ama her şeyi korku sağlıyor: Yalnız kalma korkusu, soyunun tükenmesi korkusu, korunamama-öldürülme korkusu, aç kalma korkusu, libidonun boşa gitmesi korkusu gibi. Din, devlet, kurumlar, sanat, bilim sırf bu korkulardan besleniyor. Aldanma derken, barış kendinle ve ruhunla konuş anlamındadır o deyişim,” demesi “ben”e gönderme gibi durmuyor mu?

Küçük İskender’e buradan selam çakayım ve sözü, “Fotoğraf itirazın dilini yakalayamadıkça en çok iktidarın diline yakındır…” diyerek bitireyim.

1 Mayıs İşçi ve Emekçi bayramımız kutlu olsun.

BİRGÜN TV'Yİ YOUTUBE'DA TAKİP EDİN

11,519AbonelerABONE OL
- Reklam -

SON HABERLER

Bağlaçların bitmeyen çilesi!

“Ağaç yaşken eğilir” diye boşuna söylememişler. Dille ilgili kimi bilgiler sonradan kolay...

Rüzgâr ancak soldan döner

Bugün AKP hızla kemik tabanına doğru daralıyor. O tabanın takriben %20’lik bir...

Ellerindeki kanları yıkatmayın

Önce 31 Mart ardından 23 Haziran seçimleriyle Türkiye’de yeni bir siyasal dönemin...

Bağımlılık bağımlılığı

Cuma günkü Yeni Akit gazetesinin manşeti neydi biliyor musunuz?

Sendrom doğuran sendrom

Dan Simmons’ın ‘Vietnam sendromu’ ile ilgili E-Ticket to ‘Namland (Vietnampark’a E-Bilet) adlı...

Yatağan’da maden ocağında iş cinayeti

BERKAY SAĞOLMuğla'nın Yatağan ilçesinde maden sahasında bulunan...

Domates sanılıp yeniliyor: Bakanlıktan uyarı geldi

Pazaryeri ilçe Tarım Müdürlüğü konuyla ilgili sosyal medya hesabından bir açıklama yaparak...

Karar yazarı Albayrak: Geçmişte Erdoğan’a soru sormak yerine iltifat yağdırmam yanlıştı

Karar gazetesi yazarı Hakan Albayrak, sosyal medya üzerinden 17-25 Aralık sürecinde katıldığı...

‘Ülke ekonomik krizle karşı karşıyayken Saray’ın 5 aylık harcaması 1 milyar TL’yi aştı’

CHP Genel Başkan Yardımcısı ve Emek Büroları Genel Koordinatörü Veli Ağbaba, hazırladığı...

Nijerya’da kaçırılan 4 Türk için operasyon başlatıldı

Nijerya’da 4 Türk vatandaşı Cumartesi gecesi kimliği belirsiz kişilerce fidye için kaçırıldı....

Sonraki haber