Anasayfa KÜLTÜR SANAT Kanlı bir beşik olarak sinema

Kanlı bir beşik olarak sinema

Filmin açılış görüntüsünde ana rahminde bir bebek görüyoruz, dış dünyadan gelen boğuk sesi dinliyor, huzurlu ve keyifli: “Evladım. Bebeğim. Sonunda içimde. Kimse onu benden alamaz. Kimse onu incitemez. Hiç kimse.” Bu sözlerin verdiği güven hissinin bebek üzerindeki etkisini izlerken birden her şey değişiyor: Bir gürültü, amniyon sıvısına karışan kan, bebeğin yüzünde acı ve hoşnutsuzluk belirten bir buruşma… Bir sonraki görüntüde ölümcül bir trafik kazası görüyoruz. İki araba çarpışmış, araçlardan birini genç bir kadın kullanıyor, hem de hamile! Yani bu biraz önce gördüğümüz bebeğin annesi olabilir. Böylece bebeğin zarar gördüğü kazada arabayı anne-kadının kullandığını öğrenmiş oluyoruz. Sonradan diğer arabanın sürücüsünün de kadın ve hamile olduğu ortaya çıkacak.

2007 tarihli Fransız korku filmi À l’intérieur/İçerde böyle başlıyordu. Tek başına şu kaza sahnesi bile filmin kadınlar hakkındaki tavrına dair ip uçları sunuyor ama çok daha fazlası var: Başlangıç jeneriğinin ardından kendimizi kazadan dört ay sonrasında buluyoruz, doğuma bir gün kalmış. Karşımızda asık suratlı, huzursuz, agresif, bir gün sonra anne olacağı için hiç de seviniyormuş gibi görünmeyen bir anne adayı var, kazanın sorumlusu olan iki kadından ilki… Filmin senarist ve yönetmeni olan Julien Maury-Alexandre Bustillo ikilisi bu ‘anne olmak ya da olmamak’ meselesinde seyircinin genç kadına daha negatif bakmasını sağlayacak bir unsur olarak bet sesli çirkin bir hemşireyi sahneye sokuyorlar: “Doğum yaklaştı, değil mi? Benim dört çocuğum var. Senin ilk çocuğun olduğuna bahse girerim. İlk çocuk korkunçtur. İlk çocuğumu doğurmam 13 saat sürdü. Öldürüyordu beni, gerçekten öldürüyordu! Çok acı çekmiştim. Bana o kadar acı çektirdikten sonra, ölü doğdu.” Anne ve hemşire olarak fazladan anlamlar yüklenen kadın öyle bir edayla anlatıyor ki, çektirdiği acıya karşılık olarak bebeği ölümle cezalandırdığını düşünmek bile mümkün.

kanli-bir-besik-olarak-sinema-344613-1.

Sonraki sahnelerde anne adayının ‘erkeksiz’ bir kadın olarak zayıflığı ve incinebilirliği, kazada kocasının ölümünden dolayı kendini suçlaması -ki, film izleyiciyi bu suçluluk hâlini onaylama konusunda epey yüreklendiriyor-, bir kazak örmeyi bile ‘becerememesi’, bebeğine/doğuma karşı kötü hisler beslediğinin işareti olan kâbuslar görmesi gibi öykü unsurlarıyla filmin kadın düşmanlığı artarak görünür hale geliyor.


Bu hafta Inside/İçerdeki Şeytan adıyla yeniden-yapımı gösterime giren filmin de senaristi olan Maury-Bustillo ikilisinin bu konuya özel bir ilgilerinin olduğu belli; istisnasız tüm filmlerinde çocuklarla ilişkisi son derece sağlıksız anne-kadınların hikayelerini anlatıyor, bunu yaparken de kadınların çocuklara ve diğer kadınlara uyguladığı aşırı düzeyde eril, penetratif ve fazlasıyla kanlı şiddeti estetize ederek sunuyorlar: Erkek karakterlerin figüran olmanın ötesine geçemediği Livide’de (2011) ölümsüz ‘canavar anne’si tarafından gerçek boyutlu bir oyuncak bebeğe dönüştürülen bir vampir kız, aynı ‘canavar anne’nin elinde yetişen ve küçük kızları vahşice öldüren psikopat bir hasta bakıcı kadın, nihayetinde birbirini öldüren anneler ve kızlarıyla tanışıyoruz. Aux Yeux des Vivants/Dehşet Kasabası’nda (2014) Cadılar Bayramı’nda kapıya gelen çocukları büyük bir öfkeyle kovan, sonra oğlunu ve karnındaki bebeği öldürmeye çalışan hamile bir kadın ve çocuklara inanılmaz derecede kötü davranan faşist mi faşist bir kadın öğretmen (sembolik anne) görüyoruz. The ABCs of Death/Ölümün ABC’si (2014) adlı korku antolojisinin Xylophone sekansında, bakıcısı olan kadını rahatsız ettiği için akıl almaz bir vahşetin kurbanı olan minik bir kız çocuğuyla karşılaşıyoruz.

Bu hikayelerin neden böyle yoğun mizojini (kadın düşmanlığı) üzerine kurulduğunu anlamak için senarist-yönetmenlerin çocukluğuna inmek yardımcı olabilir tabii, ama ‘seyirci’ olarak böyle bir imkan ve şansa sahip değiliz; perdeden üstümüze boca edilen kana -adet kanı, doğum kanı, ölüm kanı…- farlar karşısında hipnotize olmuş tavşanlar gibi bakmamız bekleniyor.

Yönetmenlerinkini yapamayabiliriz belki ama filmlerin sosyal psikanalizini yapabiliriz; hiç değilse ağzımıza dayanan biberondakinin süt değil kan olduğunu anlayacak kadar…

SON HABERLER

CHP’li Yücel Özen hayatını kaybetti

Cumhuriyet Halk Partisi (CHP) İzmir eski İl Yöneticisi ve Tire Belediye Meclis...

Uber davası ertelendi

Uber'e erişimin engellenmesi ve firmanın Türkiye'den men edilmesi talebiyle açılan dava, bilirkişi...

Yeni Zelanda saldırısında ölenlerin sayısı 51’e yükseldi

Christchurch kentinde 15 Mart'ta iki camiye düzenlenen saldırının ardından kendisinden haber alınamayan...

Akşener: Ekrem kardeşim niye kızdırdın bu kadar Tayyip Bey’i?

İYİ Parti Genel Başkanı Meral Akşener, "Bir yerel seçime gidiyoruz ama sanırsınız...

MGK’den yerel seçim mesajı

Milli Güvenlik Kurulu (MGK) Toplantısı sona erdi. 4,5 saat süren toplantı sonrası...

Alper Taş’a sosyal medyadan büyük destek

Sosyal medya kullanıcıları CHP Beyoğlu Belediye Başkan Adayı Alper Taş'ın başlattığı #BenimİçinBeyoğlu...

10 maddede AKP ile birlikte kaybedilen Beyoğlu

Beyoğlu’nun AKP'li yıllarda yapılan değişim ve dönüşüm ile birlikte tarihi yapısı yok...

FED faiz kararını açıkladı

ABD Merkez Bankası FED kritik faiz kararını duyurdu. FED faizi değiştirmeyerek yüzde...

Feridun Düzağaç’tan Alper Taş’a destek çağrısı

İsmi Beyoğlu Belediye Başkan adaylığına açıklandığı günden bu yana toplumun büyük ilgisiyle...

Saray’dan Yeni Zelanda açıklaması

Cumhurbaşkanlığı İletişim Başkanı Fahrettin Altun, Yeni Zelanda'daki saldırıya ilişkin bir açıklama yaptı.