Neden bu aniden dalıp gitmeler?


Bir yıl iki türlü biter mi?
Bitiyor.
Bir insanın hayatının upuzun bir yılı bir ülkenin tarihinde kısacık olması beklenen, kısacık olması muhtemel bir yıl ile bu kadar çelişir ve de bu kadar bitişir mi?
Çelişirmiş ve bitişirmiş işte.
Çelişirmiş ve bitişirmiş ki böyle ikircikli, böyle tedirginim ben bu bir yılın sonunda şimdi.
Sanırım çoğumuz böyle bir hissiyat içinde duruyoruz yeni bir yılın, hayatlarımızın ve ülkemizin bu yeni bir yılının eşiğinde.


Bu da iyi aslında.
Bu kadarı bile iyi bu zor zamanlarda ama…
Bir yandan da istiyor insan işte, arzu ediyor…
Soruyor:
Bir kerecik olsun bu garip, bu muhteşem ve bu herkesinkinden (biraz iddialı olacak ama) biraz daha anlamlı hayatlarımız denk düşemez mi, düşmeyecek mi ülkenin hayatına?
Çelişkiden azade…
İkilemlerden azade…
Sanki dönüp duruyormuş, hep aynı yerde dönüp duruyormuş…
Döndükçe döndüğü yerde bir çukur açıyormuş da…
Hep ileriye yürümek isteyen bizlere…
Ne kadar çabalasak da düşecekmişiz…
Düşermişiz korkusunu tattırmayan…
Kendince işte bir şeylerin değiştiği…
Bir şeyleri değiştirdiğimizi gördüğümüz…
Yeşerttiğimiz…
(Bir umut mesela.)
Bir ülkede…
Bir ülkeyle giremeyecek miyiz bir kerecik olsun şu ahir ömürlerimizde biz yeni bir yıla?
Şu hâlâ heyecanla sarıldığımız ömürlerimizde?
Çoğu haftanın yedi günü…
Çoğu ayın her günü…
Çalıştım mesela ben bu yıl.
Dostlarımın yüzüne net bakabilirim bu yüzden.
Elimden geleni, mümkün mertebe en iyisini yaptım çünkü. Onlar da, dostlarım yani, benim yüzüme böyle net bakıyorlar işte.


Onlar da mümkün mertebe en iyisini yapmış olmalılar o zaman.
Peki o zaman niye sohbetlerin ortasında biran…
Tartışmaların ortasında aniden…
Bu durup pencereden dışarı bakma ihtiyacı?
Neden bu birbirimize belli etmemeye çalıştığımız dalıp gitmeler?
Neden birbirimizde görmekten korktuğumuz, birbirimizi içinde görmekten korktuğumuz…
Bu en masum…
Bu en şerefli utanç?
Neden işlemediğimiz suçları üstlenmeye bu kadar hazırız yine bir yılın sonunda?
Neden sustular?
Neden cevaplamadılar sorularımızı?
Sahi, neden sustunuz?
Neden sorularınızın cevabını bizden almak istemediniz?
Neden bunca çabaya…
Yürünen bunca yola rağmen…
Neden verilen bunca emeğe rağmen…
Hâlâ oradasınız?
Neden gururlanmamız gerekirken bir yılın daha sonunda…
Duyarken de o gururu üstelik…
(Haketmişiz çünkü.)
Neden acı acı da gülümsetiyorsunuz bizi bir yandan da?
Haketmemişiz gibi hissetiriyorsunuz bize bir yandan da…
Bütün bir yıl boyunca şu elimizden geldiğince yaptıklarımızla gurur duymayı.


Sahi, kaç kişi olduk biz bu bir yıl içinde?
Ve kaç kişi kaldık bu bir yılın sonunda?
Olsun yine de inatla…
Bu yolda…
Bir yıl daha…


Bir yıl daha…

BİZİ TAKİP EDİN

359,923BeğenilerBeğen
55,851TakipçiTakip Et
1,087,163TakipçiTakip Et
7,876AbonelerAbone

BİRGÜN ÖZEL