Anasayfa ARŞİV Vicdan fukarası holiganlar

Vicdan fukarası holiganlar

Bu bir spor yazısı mı  emin değilim. Zaten hangi yazım öyle ki…

Gazeteye yazı yazmak meselesine kafayı taktım bu aralar. Ne yazıyoruz, niye yazıyoruz gibi sorular dolanıyor kafamda. Yanlış anlamayın, bunu bir ukalalıkla “aman canım ne gereği var” anlamında söylemiyorum. Tam tersine, öylesine derin ve öylesine anlamlı bir sorumluluk ki, kişilerin bu sorumluluğun farkında olması için gazeteci olmasından önce başka özellikleri bünyesinde barındırması gerekiyor.

Bu köşede yazmaya başladıktan kısa bir süre sonra bir mail aldım.

Fikretcan’dan geliyordu mail ve benim hatamı enfes bir şekilde yakalayan bu akıllı genç adam aynen şöyle diyordu: “Eray abi merhaba, ben lise son öğrencisi Fikretcan. 31.10.2010 tarihli yazını okudum Birgün’de. Hatta bu konuyu Radikal’de yazdığında da okumuştum çok iyi hatırlıyorum. Yusuf’un formasını isteyen top toplayıcı çocukla ilgili. Bir düzeltme yapmak istiyorum o maç Denizlispor maçıydı, Yusuf o aralar Denizli’de oynuyordu. Bugün yazını görünce Birgün’de ufak bir düzeltme yapayım dedim:) İyi çalışmalar. Sevgilerle.”

Ben Radikal’de Fikretcan’ın sözünü ettiği yazıyı 2007 Mayıs’ında yazmışım. Yani sanırım Fikretcan o sıralarda orta sona gidiyordu. Orta 3’te Radikal’de o yazıyı okuyup hafızasına kazıyan bu genç adam üçbuçuk yıl sonra bu kez Birgün’ü sıkı bir şekilde takip ederken benim hatamı mükemmel bir biçimde yakalıyor.

Fikretcan’a yazı yazıyor olmaktan daha büyük bir sorumluluk olabilir mi hayatta? Hayır hayır,  doğru bilgi, onun bunu yakalaması, hata yapmama dürtüsü gibi fani şeylerden bahsetmiyorum. Onun sporla, futbolla ve dolayısıyla hayatla kurduğu ilişkide kritik bir role sahip olma fikrinin bile ne kadar ağır bir sorumluluk olduğundan söz ediyorum.

Yani aslında bu köşelerde edilen sözlerin, kesilen ahkamların, anlatılanların bizim sandığımızdan çok daha başka bir ağırlığı var.

Hayır, “Bakın yaptığımız iş ne kadar önemli” demeye de çalışmıyorum. Ursula K. Le Guin’in müthiş bir öyküsü vardır: Omelas’ı Bırakıp Gidenler. Ütopik bir mutluluğun yaşandığı Omelas’ta insanlar bu mutluluklarını tek bir şeye borçludur. Küçük bir çocuğun bir kamu binasının bodrum katında, yalnız kalarak karanlıklarda acı çekmesine. “Yitik bir ruh bile acı çekiyorsa ideal düzen yoktur”a getirir sözü Le Guin ve sahip oldukları mutluluğu bu acıya tercih etmeyip Omelas’ı terk edenleri anlatır.

Burada anlattıkların başka hiçkimseciklerin ilgisini çekmiyor olsa bile, sadece 17 yaşındaki Fikretcan okuduğu için yazmaya değer. Ve sadece Fikretcan için yazının ağırlığından korkmayı gerektirir.

Bunları niye mi söylüyorum? O kadar kolay yazı yazıyoruz ki… Her gün yarım sayfayı dolduran abiler, ablalar o kadar kolay ediyor ki bazı lafları. Geçen hafta genç bir kadın hayatını kaybetti, onun ardından öyle mide bulandırıcı yorumlar yapıldı ki… Utanmazlık desen değil, arsızlık desen değil, terbiyesizlik desen zaten ortada bir terbiye söz konusu değil.

Oysa tek bir tartısı var insanın. Vicdan. Vicdanında çözebiliyorsan meseleyi Fikretcan’a da anlatabilirsin demektir.

Bir panele çağırmışlardı  ve birisi sormuştu bana: “Gazeteciliğin objektif olması gerekmez mi” diye… Hayır, demiştim. Ne kadar subjektif olursa o kadar iyi. Bir haberi sadece vicdanında tartsan kullanıp kullanmaman gerektiğini bulursun zaten. Yoksa gazetecilik zaten subjektif bir iş ki… Hangi haberi ne kadar büyük göreceğin, hangi fotoğrafı seçeceğin, nasıl bir başlık atacağın… Bunlar hep subjektif tercihler. Biz sadece onlara “objektifmiş” süsü veriyoruz.

Spor medyası veya medyanın başka bir tarafı. Hiç fark etmez. Her yerde aynı mesele. Vicdan meselesi.

Arda gibi genç bir adamın özel hayatını iğdiş ederken… Bir derbi maçı öncesi kitleleri birbirine karşı kışkırtırken… Bir hakemi hedef gösterirken… Milli bir maç öncesi bir ülkeyi bir başka ülkeye karşı galeyana getirirken… Kullanılan o maço dille kadınları aşağılarken… Tribün şiddetini meşrulaştırırken…

Hep o aynı vicdan fukaraları karşımıza çıkıyor.

Onlar Defne Joy Foster’ın ardından ahlak bekçiliğine soyunan fukaralarla aynı insanlar.

Onlar gündelik yaşamın holiganları.

Üstelik bir de köşe vermişler onlara.

Fikretcan’lar okuyor o köşeleri ama…

Korkuyorum.

BİRGÜN TV'Yİ YOUTUBE'DA TAKİP EDİN

11,518AbonelerABONE OL
- Reklam -

SON HABERLER

Domates sanılıp yeniliyor: Bakanlıktan uyarı geldi

Pazaryeri ilçe Tarım Müdürlüğü konuyla ilgili sosyal medya hesabından bir açıklama yaparak...

Karar yazarı Albayrak: Geçmişte Erdoğan’a soru sormak yerine iltifat yağdırmam yanlıştı

Karar gazetesi yazarı Hakan Albayrak, sosyal medya üzerinden 17-25 Aralık sürecinde katıldığı...

‘Ülke ekonomik krizle karşı karşıyayken Saray’ın 5 aylık harcaması 1 milyar TL’yi aştı’

CHP Genel Başkan Yardımcısı ve Emek Büroları Genel Koordinatörü Veli Ağbaba, hazırladığı...

Nijerya’da kaçırılan 4 Türk için operasyon başlatıldı

Nijerya’da 4 Türk vatandaşı Cumartesi gecesi kimliği belirsiz kişilerce fidye için kaçırıldı....

Babacan ekibi parti kurmak için temaslarını sürdürüyor

AKP’den kopup yeni parti kurma çalışmaları yapan Abdullah Gül’ün, Ali Babacan’ın ve...

İran: ABD ajanlarını gözaltına aldık

İran İstihbarat Bakanı Mahmud Alevi, ülkede "ABD ve yabancı ülkeler adına casusluk...

Adana’da bir kişi daha metil alkol zehirlenmesinden yaşamını yitirdi: Toplam ölü sayısı 22 oldu

Kozan ilçesinde, geçen 14 Temmuz'da alkol içen A.D., fenalaşınca yakınları tarafından Kozan...

AKP’li vekilden hükümete eleştiri: Kanuna destek vermedim

AKP İstanbul Milletvekili Mustafa Yeneroğlu, yurt dışında yaşayan Türk vatandaşlarını ilgilendiren düzenlemeler...

İran’dan İngiltere’ye: ABD sizi bataklığa çekmeye çalışıyor

İran Dışişleri Bakanı Cevad Zarif, ABD Ulusal Güvenlik Danışmanı John Bolton'u hedef...

Adam Peaty’den dünya rekoru: 57 saniyenin altına inen ilk sporcu

Adam Peaty, Güney Kore'de düzenlenen Dünya Şampiyonası'nda erkekler 100 metre kurbağalamada dünya...

Sonraki haber