Gelişmiş her kulübün kendine ait bir kültürü vardır.

Bir de bu yapı içinde sürdürülebilir başarıyı sağlayan sistematik kurgusu oluşmak zorundadır.

Tabii bunlar yazıp-çizmeyle olacak iş değil, kendine uygulama alanı bulacak ve süreç doğru işletilecektir.

Hep söylüyorum “çok şanslıyız ki; Avrupa Kupalarında takımlarımız maçlar yapıyor” ,yüzleşiyoruz… Yalanlarımızla yüzleşiyoruz!

Salı günkü Galatasaray-Arsenal maçı...

“Hamza Terimoğlu”nun göreve gelmesi ile Galatasaray’ın, Abdürrahim Albayrak’la beraber kendi politik operasyonunu gerçekleştirmiştir, o ayrı bir konu?

Futbola gelmek lazım… Daha doğrusu teknik adamlarla, kulüplerin kıyaslaması açısından…

Maçla başlayalım;

Galatasaray’da söyleyebileceğimiz tek şey; Sneijder’dir.

Sadece Galatasaray’da Sneijder’i yok saymak başlı başına kaos olur!

Arsenal de o kadar güzel unsurlar var ki; ibret verici…

10 kişi ilk on bir de oynayan oyuncusundan yoksun gelmesi ile başlamakta yarar var, çünkü hiçbir şey değişmedi…

Bu kulübün sahip olduğu kültür ve bunun üzerine oluşturulan sistemin başarısını gösterir.

Asen Wenger bu kurumsal sürecin doğru uygulayıcısı konumundadır, sadece kendine ait nüansı uygulamaktadır.

O ikinci yarıdaki gerçek; bizim için şalteri indirip kaçma gerekçesi…

Arsenal’de oyuna iki oyuncu giriyor; Gedion Zelalem ve Ashley Niles, her ikisi de 17 yaşında…

Galatasaray’da ise; Hamit Altıntop ile Yasin giriyor, Hamit 32 yaşında, Yasin 27 yaşında…

Daha sonra Arsenal, Stefan O’Connor isimli, gene 17 yaşındaki oyuncuyu oyuna alıyor, Galatasaray ise 29 yaşındaki Olcay’ı oyuna alıyor.

Bizler için ‘cinnet’ durum!

Bizde 17 yaşındaki oyuncular, çay taşır, ayakkabı taşır ama asla bir ‘umut’ taşıyamaz.

Yok öyle A-Takım gibi beklentileri?

A-Takımda oynamak, kişiliği gelişsin diye değer görmek… Komik şeyler bunlar.

Bakın; Türkiye Futbol Direktörü sahalarımızda 17 yaşında oyuncularımız olmadığı için gene devşirme futbolcuların peşine düşmüş? 75 milyonluk ülkede…

Bırakın Süper Ligi, yaş sınırı konulan (kim niye koyduysa?) 3. Ligde bile 17 yaşında oyuncu bulmak zor.

Bu da bizim “maço” kültürümüz!

Arsen Wenger’de hiçbir zaman olamayacak olan bu kültür, bizim lehimize olan ayrıcalık!

Sürdürülebilir başarıyı sağlamak, ancak çok iyi organize olmuş altyapı programının uygulanması ile gerçekleşir.

Gırtlağına kadar borca batmış bir kulübün yaptığı son transferlere verdiği para ve 17 yaşındaki Arsenalli 3 oyuncu…

Çok şanslıyız ki takımlarımız Avrupa kupalarında oynuyorlar, yoksa 17 rakamının Osmanlıcasıyla uğraşıp duracaktık.