Yandaşların ‘iğne’ tartışmasına Hilal Kaplan da katıldı
Hürriyet gazetesi yazarı Hande Fırat'ın AKP'li milletvekilleri televizyona çıkmadığı için bazı gazetecilerin onları savunduğunu ve "parti sözcüsü gazeteci" durumuna düştüklerini belirttiği yazısına Cem Küçük’ün ardından Hilal Kaplan’dan da yanıt geldi. Kaplan, “İğne batırılacaksa gerçekten acıtacak yere batırılsın” ifadesini kullandı.

Hürriyet yazarı Hande Fırat'ın AKP’li siyasetçilere yönelik “Televizyon kanallarına çıkmıyor ya da çağrılmıyor” ifadeleriyle gündeme taşıdığı tartışmaya, Türkiye gazetesi yazarı Cem Küçük'ün ardından Sabah gazetesi yazarı Hilal Kaplan da dahil oldu.
Kaplan, Fırat'ın “Şimdi iğneyi batırma zamanı” başlıklı yazıyla gündeme taşıdığı tartışmaya dair "İğneyi batıralım” başlığıyla bir yazı kaleme aldı.
Kaplan yazısında “İğne batırılacaksa gerçekten acıtacak yere batırılsın. Batı'daki siyaset-medya düzenini steril bir vitrin gibi sunup, Türkiye'deki güç ilişkilerini bu vitrin üzerinden yargılamak kolaycılıktır” ifadesini kullandı.
Kaplan’ın yazısının ilgili kısmı şu şekilde:
“Bu ülkede AK Parti'yi açıktan destekleyen bir yorumcu iseniz, birkaç istisna hariç AK Partililer sizi "mahallenin danası" olarak, muhalifler de hınçlarını çıkaracağı bir "kum torbası" olarak görür. Ancak seküler kesimden gelen, "her tarafa yakın" bir gazeteciyseniz örneğin serginizi neredeyse tüm Bakanlar Kurulu sırayla ziyaret edebilir. Ya da zor gününüzde sosyal medyadan sahip çıkarlar, nikâhınızda şahit, cenazenizde duacı veya pek çok müşkülünüzde kolaylaştırıcı olabilirler.
Öte yandan bu son tartışmalar üzerine acaba AK Partili siyasetçiler de iğneyi kendilerine batırma ihtiyacı duydu mu diye merak etmemek mümkün değil. Çoğu kritik meselede televizyona çıkmayı bırakın, sosyal medya paylaşımı yapmaktan bile imtina eden önemli bir kesim mevcut. Zaten siyaset yorumcularının bu kadar neşvü nemâ bulmasının sebebi de bu yokluktur.
Velhasıl, iğne batırılacaksa gerçekten acıtacak yere batırılsın. Batı'daki siyaset-medya düzenini steril bir vitrin gibi sunup, Türkiye'deki güç ilişkilerini bu vitrin üzerinden yargılamak kolaycılıktır.
Asıl mesele; kimin hangi bedelleri ödeyerek konuştuğu, kimin ise "tarafsızlık" konforu içinde her kapıyı rahatça açabildiğidir.
Medya-siyaset ilişkisini tartışacaksak, ideolojik pozisyonların açıklığından değil, bu ülkede kimlerin dokunulmaz, kimlerin ise harcanabilir olduğundan başlamalıyız. Aksi hâlde yapılan her özeleştiri, gerçeği deşmek yerine onu makyajlamaktan öteye geçmez.”
TARTIŞMA NASIL BAŞLADI?
Hürriyet gazetesi yazarı Hande Fırat, 23 Aralık ve 25 Aralık’ta “Şimdi iğneyi batırma zamanı” başlıklı iki yazı kaleme aldı.
Fırat, Siyasetçilerin yapması gerekeni bazı gazetecilerin yaptığı belirterek "Televizyon kanallarında partisinin görüşünü anlatması gereken siyasetçiler tartışma programlarına genel olarak ya çıkmıyor ya da çağrılmıyor. Onların yerine vekalet yayınlarını ne yazık ki gazeteciler yapıyor. Hal böyle olunca da gazeteci siyasi parti sözcüsüne dönüyor" ifadelerini kullanmıştı.
Fırat’a TGRT programcısı Cem Küçük, Türkiye gazetesindeki köşesinden yanıt vermişti.
Küçük, söz konusu yazıları Fırat'ın yazmadığını öne sürerek, "Hande Fırat herkese gazetecilik dersi vermeye kalkmış! İddia ediyorum o iki yazıyı kendisi yazmadı. Zaten öyle bir kapasitesi yok. Dil bilmeyen biri ABD’den nasıl örnek verecek" ifadelerini kullanmıştı.



