Zohran Mamdani nasıl kazandı?

Eric Blanc*

Ülkedeki solcu ve ilericilerin demokratik sosyalist Zohran Mamdani’nin geçtiğimiz günlerdeki beklenmedik zaferinden öğrenebileceği çok şey var.

Solun ve işçi sınıfının on yıllardır yaşadığı yenilgilerin ardından, geçen gece Zohran Mamdani’nin tarih yazması, bir rüyaya tanık olmak gibiydi. Bazen iyiler kazanır. Geçen gece David Hogg’un yazdığı gibi, “Her şey berbat olmayabilir.”

Kampanyadan kritik dersler çıkarabilmek yalnızca New York’ta değil tüm ABD’de önümüzdeki mücadeleler açısından hayati önemde.

1) Zohran’ın zaferi ülke çapında siyasi bir deprem etkisi yarattı. Seçmenlerin çok ciddi bir kısmı Demokratik müesses nizamdan bıkmış durumda ve aynı taktiğin başka yerlerde de tekrar kullanılmaması için hiçbir gerekçe yok. Partinin paslı eski kurtları kırılgan durumda, onlardan duyulan hoşnutsuzluk bize Trumpizmi getirdi ve tüm ülkede yerinden edilmeleri gerekiyor.

2) Şehri maddi olarak karşılama gücüne sahip hale getirebilmek için inatla önerilerini anlatmaktan vazgeçmeyen Zohran, bu şekilde solun üniversite mezunu tabanının ötesine geçebildi. Sunset Park ve Woodhaven gibi 2024 genel seçimlerinde yüzünü Trump’a dönen mahalleler dahil şehrin her yerinde kazandı. Ekonomik popülizm, işçi sınıfını kazanmak ve Trumpizmi yenebilmek için en iyi silahımız. Göçmenleri ya da transları değil milyarderleri suçla.

3) Siyaset âlimlerinin ya da analistlerinin bizi dönüştürücü bir değişimin imkânsız olduğuna ya da yapabileceğimiz en iyi şeyin, fikir savaşını kazanıp halkın taleplerini hevesle seslendirmek yerine mitik bir siyasi merkezin peşinde koşmak olduğuna ikna etme girişimlerini reddetmeliyiz.

4) Milyarderler bu seçimi satın almak istediler ve kötü kaybettiler. Demek ki oligarşi de yenilmez değilmiş.

5) Yorumcular bu zaferi tamamen Andrew Cuomo’nun antipatisine ya da Zohran’ın karizmasına indirgemeye çalışacaklar. Bu hikâyenin bir kısmı, ancak tamamı değil. Politika vaatlerinin bulduğu karşılığın ve geçinilebilir bir eyalete dair kesin mesajlarına ek olarak, eğer Amerika Demokratik Sosyalistleri New York örgütü ve diğer müttefik örgütlerin 50 bin kişilik gönüllü ordusunun yılmayan taban mücadelesi olmasa asla kazanamazdı. Bir buçuk milyon kapıyı çalmak inanılmaz bir başarı.

6) Gençler bu kampanyanın kalbiydi. Geçtiğimiz gece, on binlercesi kolektif örgütlenmenin sonucu olarak tarih yazabilmenin coşkusunu ilk kez tecrübe etti. Bunu bir kere bile hissedebilmek, sizi ömrünüz boyunca örgütlü kılar. New York’u yeniden sosyal demokrat kılacak olan bu gençlik hareketinin enerjisi ve hevesi.

7) Sosyal medya en geniş kesimlerin dikkatini çekebilmek için çok önemli ve Zohran’ın medya ekibi mükemmeldi. Ancak iyi iletişimin gizli formülü öncelikle teknik bir şey değil, tamamen siyasi: ilgi uyandırıcı bir platforma sahip, samimi bir elçiye ihtiyacınız var. Demokrat bozuntuları artık ilgi çekmiyor.

8) Cuomo’nun saldırgan antisemitizm suçlamalarının boşa düşmesi, ulusal ve uluslararası çapta etki yaratabilecek kadar önemli. Meğerse soykırıma karşı çıkmak ve Filistinlilerin insanlığını haykırmak seçim kaybettirmeyebilirmiş. AIPAC  kaygılanmalı.

9) Karşı çıkanların argümanlarının aksine, Zohran dik kafalı bir aşırılıkçı değil, ancak radikal bir pragmatist. Eğer gündelik ekonomik sorunlara odaklanmasaydı, herkesin dilinden konuşmasaydı bu kadar ileriye gidemezdi. Zohran demokratik sosyalizme desteğinden ya da Siyonist apartheid devlete karşı duruşundan vazgeçmedi, ancak performatif bir aşırı solculuk kampanyasını mahvederdi.

10) Cuomo’yu yenebilmek geniş bir ittifakla mümkün oldu. Solcular kendi başına müesses nizamı yıkamayabilir ya da sağı aşamayabilir. Ancak ortak fayda iki yönlüdür; eğer güçlü taraf biz değilsek liberallerle ittifak yapmamalıyız.

11) Zohran’ın örgütlü emek hareketi ile ilişkilerini geliştirmesi, kampanyasının meşruiyeti için kritik önemdeydi. Sağlık emekçilerinden kuryelere kadar 10’dan fazla sendika risk alıp, işçi sınıfının çıkarı için Zohran’ı destekledi.

12) Mücadele daha yeni başladı. Demokrat Parti statükosu, Donald Trump ve onların milyarder foncuları Zohran’ın kasımda belediye ofisine geçmemesi için ellerinden geleni yapacaklar, bunu başaramazlarsa da politikalarını başarısızlığa uğratmaya çalışacaklar. Akla gelmeyeni beklemeliyiz, milyarderlerin fonladığı korkutma operasyonları, New Yorkluları Zohran’ın belediye başkanlığının şehri batıracağına, suçu yükselteceğine hatta Yahudilere eziyet edeceğine inandırmaya çalışacak.

13) Vizyonunun şehri yıkıma ve kaosa sürükleyeceğine yönelik iddialara karşı Zohran, Avrupa’da gelişen sosyal demokrat şehirleri işaret edebilir, bunun ABD’deki tarihsel örneklerini gösterebilir. Waleed Shahid’in hatırlattığı üzere, New York’un son derece başarılı sosyalist belediye başkanı Fiorello La Guardia, adı havaalanına verilecek kadar sevilmeden önce, pratikte başarısız olacağı düşünülen bir radikal olarak görülüyordu.

14) La Guardia’nın ya da Milwaukee’nin “lağım sosyalistlerinin” bize gösterdiği, seçim kazanmanın yetmeyeceği. Eğer bu kadar güçlü rakiplerle mücadele ediyorsanız, verdiğiniz sözleri gerçekleştirebilmek için sistemin dışında birçok örgütlü taban hareketinin gücüne ihtiyacınız var. Zohran’ın önündeki en zorlu engel, seçim başarısının, New York’taki sınıf hareketinin ve sosyalist örgütlenmelerin etki gücünün çok ötesinde bir başarı olması. İşyerlerinde ve mahallelerde kitlesel örgütlenmeler inşa edebilmek zor olsa da zorunlu ve acil bir ihtiyaç

15) Amerikan Demokratik Sosyalistleri, inanılmaz bir üye artışı yaşıyor. Fox News’in, Trump’ın ve Demokrat Parti müesses nizamının gözü bugünden itibaren çok daha yoğun bir biçimde örgütün üzerinde olacak. Zaman gemimizi sıkı tutmanın ve solu ulusal çapta uyumlu bir dönüşüme sokmalıyız. Üyeler örgütün New York’taki kitle siyasetini örnek almalı.

16) Önümüzdeki aylarda, hatta yıllarda her türden sorun yaşanacak. Ancak bu zaferden sonra, eğer gerçekten mücadele verirsek başka bir dünyanın aslında mümkün olduğunu görebilmek, hissedebilmek çok daha kolay. Gelecek henüz yazılmadı. Gelin birlikte yazalım.

Çeviren: Yunus Emre Ceren 

*jacobin.com