birgün

5° AÇIK

Her gün ölüyoruz! Dün masaya oturdum, bir yazı yazdım, ne yaptığımı nesnel görmek için, güvendiğim bir dosta gönderdim. On dakika sonra aradı:... Yazının devamı... Markopaşa ve Recepkrasimiz! Yazarını, çizerini, düşünen, halkını savunan insanlarını pek sevmeyen bir toplumda yaşadığımızı gösteren bir öyküdür bu.... Yazının devamı... Sehven! Sehven memleketin ırzına geçiliyor. Bunu bir zaman önce yazsaydım hayli kalabalık bir isim sıralaması yapmam gerekirdi. Hoş... Yazının devamı... Ruh sağlığını bozan ses! Ruh dengesini çok zamandır yitirmiş bir toplumun parçası olarak yaşıyorum. Bunu herkes kolayca söyler bugünlerde! Kimin savaşı... Yazının devamı... Dilsiz insanlar çağı! Yıllardır ülkenin en sığ tartışması anadilde eğitim olmuştur. Anadil; düşüncenin, yaratmanın, kavramanın önünü açar. Bunun ne... Yazının devamı... Ruh idamı Korkutucu bir yalnızlık içinde boğuluyoruz, biliyorsunuz değil mi? Önümüzde ölü çocuklar dururken, sabah işe gidiyoruz mesela,... Yazının devamı... Oktay Akbal’ın düşleri çalındı mı? Kendisiyle dertleşirken; “Bir yazarın mutlaka mahpusa düşmesi gerekir mi?” diye soruyor Akbal. Haklı soru. Geri kalmış... Yazının devamı... Gezi dirilişi umuttur barış için! Çalıştığım televizyon kanalında beni evden alıp, kanala götüren bir şoför arkadaşım vardı. Seçim öncesiydi, siyasilerin... Yazının devamı... Cemile çocuk ve şahadet şerbeti! İrlandalı yumruğu çakıp yere yıkınca düzen bekçisi esnafı bir bir, milyonlarca insanın yüreğinin yağları eridi. Şakası çok... Yazının devamı... Ölü çocuklar bahçesi! Bir çocuk cesedi bu biçimde hiç görülmemişti bu güne dek. İsyanımız, öfkemiz, gözyaşımız bundandı. Sabah kalkıp, güzelce bir... Yazının devamı... Memlekete can veren imge: Nâzım Hikmet Tarihi kişilerin güncel bir yaşam sürmediğini sanır, kahraman olmalarını isteriz. İnsani zaafları, beklentileri, duyguları öne... Yazının devamı... 'Vaziyet-i umumi' Memleketin hali ‘Vaziyet-i umumi’ şiiri gibi. Zalim, yobaz iktidardan söz edince Altan abi gülümseyerek anlatmıştı; Menderes’in... Yazının devamı... Şehir Tiyatrosu sanatçılarına çağrı! Karşı komşularımız iki kardeş öğretmendiler. Yaşlıca iki kadın! Annem kahramanım benim. Yolunu gözlüyorum tüm gün, pencere... Yazının devamı... Memleket! Sıcak, boğucu, düşünmeye engel bir yaz geçiyor. Mevsimler yerlerini değiştiriyor; zamansız yağıyor kar, rüzgâr esiyor, yağmur... Yazının devamı... Yol ayrımı ya da eski dostlar Yüzümde kederli bir ifade! Kaç zamandır acı acı gülüyorum. Delirmiş vaziyette, kendi kendime, sık aralıklarla… Sancılı biçimde…... Yazının devamı... Bir ‘Aylak Adam’ Yusuf Atılgan! İnsanın en onulmaz yaralarını anlatan öyküler, eğer umuda dair bir çift söz etmezse ölüdür. Yusuf Atılgan. Az yazmıştı, evet.... Yazının devamı... Memet ve General Göreve silah arkadaşlarını satarak geldi General. Sıranın ona gelme olasılığı yoktu zaten. Ancak olağanüstü koşullar olursa, o... Yazının devamı... Darbe! “İkinci bir emre kadar sokağa çıkmak yasak…”Bir gün kalkarsınız ve artık yaşadığınız şehir size yabancıdır; gökyüzü başka... Yazının devamı... Aziz Nesin'in terazisinde tartılmak! Aziz Nesin köşeli düşünen toplumcu sanata emek veren, inanan, açık sözlü, çekincesi olmayan bir yazar. İşin en tuhafı, eğer... Yazının devamı... Babam, çocukluğum, Selçuk Yula ve Fenerbahçe Yıllar geçti, artık o masum çocukluğun yeşerdiği saha, takım tutmanın amatör coşkusu yerini irinli ve kavgacı bir dile bıraktı.... Yazının devamı...