birgün

18° AZ BULUTLU

GÜNCEL 09.09.2020 23:00

Tutuklu gazeteciler tahliye edildi

Odatv Genel Yayın Yönetmeni Barış Pehlivan, Odatv Sorumlu Haber Müdürü Barış Terkoğlu ile gazeteciler Hülya Kılınç, Murat Ağırel, Aydın Keser, Ferhat Çelik’in de yargılandığı davanın ikinci duruşması bugün görüldü. Mahkeme, tutuklu gazeteciler Barış Pehlivan, Hülya Kılınç, Murat Ağırel'in tahliyesine karar verdi.

Tutuklu gazeteciler tahliye edildi

"Devlet sırlarına karşı suçlar" ve "MİT Kanununa muhalefet" iddialarıyla haklarında 8 yıldan 19 yıla kadar hapis cezası istenen gazeteciler Barış Pehlivan, Barış Terkoğlu, Hülya Kılınç, Murat Ağırel, Mehmet Ferhat Çelik, Aydın Keser, Erk Acarer ve CHP Akhisar Belediyesi Basın Birimi görevlisi Eren Ekinci'nin yargılandığı davanın ikinci duruşması bugün 10.30’da İstanbul 34’üncü Ağır Ceza Mahkemesi’nde görüldü.

Libya’da hayatını kaybeden MİT mensubunun cenaze törenine ilişkin haber yaptıkları için tutuklu bulunan Oda TV Genel Yayın yönetmeni Barış Pehlivan, OdaTV muhabiri Hülya Kılınç ve Yeniçağ yazarı Murat Ağırel ile ilk duruşmada tahliye edilen OdaTV Haber Müdürü Barış Terkoğlu, Yeni Yaşam gazetesi yöneticileri Ferhat Çelik ve Aydın Keser bugün ikinci kez hâkim karşısına çıktı. Duruşma öncesi mütalaasını açıklayan savcı, sanıklar hakkında 19 yıla kadar hapis cezası istedi. Mahkeme heyeti, tutuklu yargılanan Barış Pehlivan, Hülya Kılınç ve Murat Ağırel'in tahliyesine karar verdi.

Mahkemenin açıkladığı kararlar şöyle:

Mahkeme şu kararları verdi:

►Mahkeme, Barış Pehlivan, Hülya Kılınç, Murat Ağırel'in tahliyesine karar verdi. Murat Ağırel, Ferhat Çelik ve Aydın Keser’in aynı zamanda adli kontrol uygulamaları kaldırıldı.

►Murat Ağırel, Aydın Keser, Ferhat Çelik, Hülya Kılınç, Barış Terkoğlu, Barış Pehlivan ve Eren Ekinci “Devletin güvenliği veya iç veya dış siyasal yararları bakımından niteliği itibarıyla gizli kalması gereken bilgileri açıklama” suçlamasından beraat etti.

►Barış Terkoğlu ve Eren Ekinci MİT mensupları ve ailelerinin kimliklerini, makam, görev ve faaliyetlerini ifşa etme suçundan beraat etti. Aydın Keser, Ferhat Çelik, Murat Ağırel istihbar faaliyeti ile ilgili bilgi ve belgeleri ifşa etmek suçundan 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezasına mahkum edildi.

►Barış Pehlivan ve Hülya Kılınç istihbarat faaliyeti ile ilgili bilgi ve belgeleri ifşa etmek suçundan 3 yıl 9 ay hapis cezasına mahkum edildi.

►Barış Pehlivan, Hülya Kılınç ve Murat Ağırel’in tahliyesine karar verildi.Murat Ağırel, Ferhat Çelik ve Aydın Keser’in aynı zamanda adli kontrol uygulamaları kaldırıldı

►Murat Ağırel, Aydın Keser, Ferhat Çelik, Hülya Kılınç, Barış Terkoğlu, Barış Pehlivan ve Eren Ekinci “Devletin güvenliği veya iç veya dış siyasal yararları bakımından niteliği itibarıyla gizli kalması gereken bilgileri açıklama” suçlamasından beraat etti.

►Barış Terkoğlu ve Eren Ekinci MİT mensupları ve ailelerinin kimliklerini, makam, görev ve faaliyetlerini ifşa etme suçundan beraat etti.

►MİT mensuplarının ifşa edilmesi davasında yargılanan gazeteci Murat Ağırel'in 4 yıl 8 ay 7 gün hapsine karar verildi.

►Erk Acarer’in dosyası ise başka bir esas numarasına kaydedilerek ayrıldı.

TAHLİYE OLDULAR

Odatv Genel Yayın Yönetmeni Barış Pehlivan, Manisa muhabiri Hülya Kılınç ve Yeniçağ yazarı Murat Ağırel tahliye oldu.mit-haberi-davasinda-tahliye-karari-778985-1.mit-haberi-davasinda-tahliye-karari-778986-1.

Tahliyenin ardından açıklama yapan Pehlivan, "Bu davada suç yoktu, suçlu yoktu. Bütün gazetecilik yaşamımızı cezalandırma amacı vardı. Hiç kimsenin şüphesi olmasın gazeteciliğe, aynen bıraktığımız gibi adil bir gelecek için yazmaya devam edeceğiz" ifadelerini kullandı.

Ağırerl ise "Bu davada suçlu yok. Gazeteciliğe aynen devam edeceğim" dedi.

Hülya Kılınç, “İçeride biraz zorlu bir süreç vardı ama bunu atlatabileceğimi hep düşünüyordum. Böyle bir kararın çıkmasından da oldukça mutluyum. Bundan sonraki süreçte de gazeteciliğime devam edeceğim. Korkmadan cesaret içerisinde aynı şekilde devam edeceğim” dedi.


Savcılık İstanbul 34’üncü Ağır Ceza Mahkemesi’nde görülecek dava öncesi mütalaasını sundu.

Tutuklu yargılanan Oda TV Yayın yönetmeni Barış Pehlivan, OdaTV muhabiri Hülya Kılınç ve Yeniçağ yazarı Murat Ağırel ile ilk duruşmada tahliye edilen OdaTV Haber Müdürü ve Cumhuriyet yazarı Barış Terkoğlu, Yeni Yaşam gazetesi yöneticileri Ferhat Çelik ile Aydın Keser'in yargılandığı davada savcılık iddianamedeki suçları tekrar ederek 19 yıla kadar hapsi istenen sanıkların cezalandırılmalarını talep etti.

Savcı, Barış Pehlivan, Hülya Kılınç ve Murat Ağırel'in tutukluluk hallerinin devam etmesini ve yurt dışında bulunan gazeteci Erk Acarer'in dosyasının ayrılmasını istedi.

GAZETECİ ARKADAŞLARIMIZIN SESİ OLMAK İÇİN BURADAYIZ

Duruşma öncesi basın açıklamasını okuyan Barış Terkoğlu, şunları kaydetti:

"Biz bu Adliye’nin önünde kaçıncı kez toplandığımızı bilmiyoruz. Kaçıncı kez adalet çığlığı attığımızı hatırlamıyoruz. Kaçıncı kez yasalar aracı kılınarak rehin alınmış gazetecilerin fotoğrafını taşıdığımızı sayamıyoruz.

Şikayet için söylemiyoruz. Gazetecileri sudan sebeplerle tutuklayan zihniyet ne kadar sıradan ise biz de o kadar kararlıyız. Bunu anlatıyoruz.

Bu kez hapisteki üç gazeteci arkadaşımızın dışarıdaki sesi olmak için buradayız.

Barış Pehlivan, Murat Ağırel ve Hülya Kılınç 6 aydır Silivri Cezaevinde tutuklu. Elbette sebebi onların ellerini kollarını bağlamak için bahane edilmiş bir haber.

mit-haberi-davasinda-gazeteciler-ikinci-kez-hakim-karsisina-cikiyor-778644-1.

"Bu öyle bir haber ki Cumhurbaşkanı milyonlarca insana açıkladığı halde 'devlet sırrı' oldu!

Bu öyle bir haber ki bir köy muhtarından eski silah arkadaşlarına kadar binlerce kişi paylaştığı halde 'ilk kez ifşa olmuş' oldu!

Bu öyle bir haber ki MİT Başkanı 'Teşkilat Başkanı' diye çelenk gönderdiği halde 'fark edilmez' oldu!

Bu öyle bir haber ki yüzlerce insanın eliyle kaldırılan bir cenazeyi anlattığı halde 'saklı' oldu!

Bu öyle bir haber ki cenazeye katılan protokolün verdiği poza rağmen 'gizli çekim' oldu!

Bu öyle bir haber ki Millet Meclisi’nde bir milletvekili tarafından açıklandığı halde 'görünmez' oldu!

Biliyoruz, gazetecileri tutuklamak için senaryo yazanlar, herkesin gözü önünde verdikleri röportajlara bile manalar yükleyerek suç üretenler, kendi iddianamelerine bile inanmıyor.

Biliyoruz, cezaevine giren arkadaşımızı yumruklayanlar, salgın şartlarında onları hapiste tutanlar, 6 aydır tecrit işkencesiyle teslim almaya çalışanlar ülkemizde yolsuzluklar, hukuksuzluklar, istismarlar bir daha yazılmasın istiyor.

Birazdan duruşma salonuna gireceğiz. Bilekleri kelepçelenerek sanık sandalyesine oturtulan gazetecilerin yargılayanları yargılamalarını izleyeceğiz.

Karar ne olursa olsun, yıllardır başka başka ellerin sergilediği bu filmin sonunu görebiliyoruz. Emin olun, gazetecileri kurdukları kumpaslarla, tezgahlarla susturmaya çalışan bu zihniyetin sonu kendilerinden öncekiler gibi olacak. Ama adımız ne olursa olsun, biz onların ortaya çıkmasını istemediklerini yazmaya devam edeceğiz.

Dün, bugün, yarın…"

TGC: GAZETECİLİK CASUSLUK FAALİYETİ DEĞİLDİR

Yargılanan ve tutuklu gazetecilere desteğini sürdüren Türkiye Gazeteciler Cemiyeti adına basın açıklamasına Genel Sekreter Sibel Güneş katıldı.

TGC Genel Sekreteri Sibel Güneş yaptığı açıklamada, “Gazetecilik terör ya da casusluk faaliyeti değildir. Halkın haber alma hakkını engellemek isteyenler ısrarla gazetecileri hedef gösteriyor. Bugüne kadar 750 gazeteci tutuklandı. İçeride altı aydır tutuklu bulunan gazeteci Barış Pehlivan, Hülya Kılınç ve Murat Ağırel ile tüm meslektaşlarımızın özgür bırakılmalarını istiyoruz. İktidarı Anayasa’ya, basın ve düşünceyi ifade özgürlüğüne saygı göstermeye davet ediyoruz. Gazetecilik suç değildir” diye konuştu.

DİSK BASIN İŞ: MESLEKTAŞLARIMIZ TAHLİYE EDİLMELİ

DİSK Basın İş Genel Başkanı Faruk Eren ise yaptığı konuşmada “Meslektaşlarımız derhal tahliye edilmeli. Basın özgürlüğü ve ifade özgürlüğü ayaklar altında. Van’da TRT dizisiyle ilgili şaka yaptığı için bir meslektaşımız gözaltına alındı. Artık baskılar tahammül edilemez halde. Tahammül etmeyeceğiz. Basın özgürlüğünü sağlayıncaya kadar mücadele edeceğiz” dedi.

SAVUNMALAR YAPILIYOR

Savcılık mütalaası okunmadan gazetecilerin savunmasına geçildi.

Haklarında 19 yıla kadar ceza istenen mütaalaya karşı ilk savunmayı 6 aydır tutuklu olan Gazeteci Hülya Kılınç savunmasında şunları söyledi:

“Mahkemeniz huzurunda vermiş olduğum savunmayı tekrar ediyorum. Haberi hangi bakış açısıyla okursanız sadece cenaze haberi olduğunu görürsünüz. Haberde yayınlanan fotoğraflarda MİT mensuplarının olduğunu bilmiyordum. Bilmem de mümkün değildir. Eğer MİT mensubu olduğunu bilmeyenler hakkında suç isnadı yapılmıyorsa benim için de yapılmamalıdır, diye düşünüyorum. Şehidin cenazesinde çekilen fotoğraflar gizli çekilmemiştir. Akhisar Belediyesi'nden temin edilmiştir. Fotoğrafta sadece cenazeyi taşıyan köylüler görünmektedir. Eğer cenazenin köylülerin taşıdığını gösteren bu fotoğraflarda MİT mensubunu deşifre etmek isteseydim, haberde 'Şehidin mesai arkadaşları da cenazeye katıldı' ibaresi yer alırdı. Ben yalnızca gazetecilik yapmak kamuoyunu bilgilendirmek amacıyla haberi hazırladım. Mahkemenizden tutukluğumun kaldırımasını ve beraatımı talep ediyorum.”

BARIŞ PEHLİVAN: HABERCİLİĞİM CEZALANDIRILMAK İSTENDİ

Silivri Cezaevi’nde bulunan gazeteci Barış Pehlivan ise şu ifadeleri kullandı:
“Dün akşam televizyonda Hababam Sınıfı vardı. Ne acı… Hababam’ın ünlü yazarı Rıfat Ilgaz, Sınıf kitabının mimli yazarı olarak yan koğuşumdaydı. Sabah oldu…Koğuştan çıkınca bir ses duydum. 'Benim bu memlekete ihanet etmeme imkân yoktur' diyordu. Sabahattin Ali belli ki savunmasına hazırlanıyordu.

Uzaktan Nâzım Hikmet’i ve Orhan Kemal’i gördüm. Cezaevinin dokuma atölyesine gidiyorlardı. Kadınlar koğuşunun yanından geçtim. Sevgi Soysal sabah sayımı sonrası avluda şarkı söylüyordu.

Cezaevi aracına bindim. Bir yayıncı içinde dövülüyordu. Adı İlhan Erdost’tu. Adalet Sarayı’na giden yolda insanlar öldürülüyordu. Gördüm, arabasının içinde kurşunlandı Abdi İpekçi. Meşale elden eleydi ya…

O cinayeti işleyenlerin peşini bırakmayan bir 'Sakıncalı Piyade' vardı. 'Atatürkçüyüm, öyleyse vurun' derdi. Uğur Mumcu’ydu.

Şehrin içinden geçti cezaevi aracı. Küçücük penceresinden izledim; bu ülkeye sevdalı bir gazeteci yerde yatıyordu. Hrant Dink’ti adı.

Girdik sonunda adliyenin eksi 7’nci katına… Aşağısı spor salonu gibiydi. Oracıkta boynunda fotoğraf makinesiyle bir genç adam vardı, Metin Göktepe idi o.

Yukarı çıkmaya başladık. Davalar görülüyordu salonlarda. Savcıların kendilerinden emin seslerini duydum. Ne var ki, onların bugün söylediklerini, ben yıllar önce Necip Hablemitoğlu’ndan okumuştum.

Sonra koridorda, askerlerin arasında İlhan Selçuk’la karşılaştım. İşkenceyi akrostişle yazmıştı ifadesinde. Ve şimdi… Siz de duyuyorsunuzdur; yandaki duruşma salonunda Aziz Nesin darbecilere karşı Aydınlar Dilekçesi’ni savunuyor.

Sayın Heyet… Hayal mi bu anlattıklarım? Adını andığım tüm isimlerin bugün mezarda olması, anlattıkları gerçeğin de gömülü olduğu anlamına mı gelir? Kuşkusuz hayır! Bir gün hepimiz olmayacağız ama onların uğrunda bedel ödedikleri harfler yaşayacak. O halde…Onları görerek geldiğim bu davada, hiç sevilmiyor diye de gerçeği aramaktan vaz mı geçeyim?

Farkındayım, benden bunu isteyenler var. Ama, hayır! Altında ezilmektense, gerçekleri sırtlamaya devam edeceğim. Bu yüzden başlıyorum… Somut gerçeği 5 maddede özetlemeliyim:
1- Şehit cenazesi haberi yayınlayarak suç işlediğim söyleniyor. Biz… Libya’ya TSK ve MİT mensuplarının gittiğini, Libya’da şehitlerimiz olduğunu, şehitlerimiz arasında MİT mensuplarının da olduğunu, şehit olmalarının nasıl gerçekleştiğini, şehitlerin açık kimliklerini/ fotoğraflarını/ memleketlerini/ mezarlarının nerede olduğunu, hangi görevlerde ne kadar süre çalıştıklarını ve ailelerinin kimlik bilgilerini. Sırasıyla, Cumhurbaşkanı Erdoğan, Muhtar Cemali Merter, onlarca sosyal medya hesabı, Milletvekili Ümit Özdağ ve onlarca haber sitesi ile gazeteden öğrendik.

HABERDE BİZE ÖZEL HİÇBİR YENİ OLGU YOK

Özetle; şehit MİT mensubuna dair fotoğraflar ve bilgiler, Odatv’den çok önce açıklandı, yayınlandı ve yayıldı. Yani bizim yayınladığımız haberde şehit MİT mensubuna dair bize özel hiçbir yeni olgu yok.
2- Bu gerçeğe rağmen biz hem şehidin ailesini hem de MİT Kanunu’nu düşünerek ekstra bir hassasiyet gösterdik. Ve daha önce ifşa olmasına rağmen, şehidin soyismini, ailesinin isimleri ile soyisimlerini, cenazenin kaldırıldığı köyün adını yayınlamadık.
3- İddia makamı da bu yadsınamaz gerçeğin farkında olarak, bizi asıl şehit cenazesinden bir kareyle suçladı. Gizli çekilmediği ortaya çıkan, şehidin tabutunun taşınma karesinde MİT mensuplarının da olduğunu iddia ettiler. Ve biz, ilgili bir adet fotoğrafta MİT mensubu olduğu iddiasını ilk kez iddianameden öğrendik.
Yani ifşayı savcılar yaptı ki Odatv’nin haberinde; o fotoğrafta kaymakam, siyasi parti temsilcileri ve vatandaşların olduğu yazıyordu. Sözün özü, yazmadığımız hatta ima dahi etmediğimiz bir şeyle suçlanıyoruz
4- Kaldı ki… Savcılar kaleme aldıkları iddianamede, MİT mensubu olduğunu bilmeden yapılan paylaşımları akladı. İddia makamının kendi oluşturduğu bu suçsuzluk karinesini ve kıstasını kullanıp net olarak söyleyebiliriz ki; Odatv’nin yayınladığı tabut taşıma karesinde de bir suç olmadığı tartışmasız bir gerçektir.
5- Nihayetinde basit denklem şu:
Hülya Kılınç ya da şehidimiz Manisalı olmasaydı bu haber yapılmayacaktı. Diğer MİT mensubunun cenaze haberinin Odatv’de olmaması da bunun kanıtı. Bu ayrıca, savcıların iddia ettiğinin aksine bizim MİT mensubu ifşa etmek gibi bir planımız ve kastımız olmadığının da delilidir. Sadece gazetecilik saikıyla hareket ettik.
Sayın Başkan, Değerli Üyeler…
Tüm bunları, yani işlenen bir suçun olmadığını, şüphe bırakmayacak bir şekilde ilk duruşmada ayrıntılarıyla anlattım.
Ancak…
“Kuvvetli suçsuzluk şüphesi” varken aksi yönde karar verdiniz ve tutukluluğuma devam ettirdiniz.
Hem de nasıl…
İlk duruşmadan önceki tutukluluk incelemesini 4 Haziran’da yapmıştınız. Duruşma da 24 Haziran’da gerçekleşti. Arada 20 gün vardı.
4 Haziran’daki tutukluluğa devam kararında olmayıp, 24 Haziran’daki kararda olan bir gerekçe de mevcuttu: Kaçma ve saklanma girişiminde bulunma ihtimalim!
Şimdi…
Aradaki o 20 gün içinde bir şey olmalıydı…
Ben o sırada, yani 20 gün içinde Silivri Cezaevi’ndeydim. Acaba benim cezaevinden firar girişiminde bulunduğuma dair bir iddia mı ortaya atıldı?
Acaba avludaki kameradan, kaçacağıma dair bir hareket mi görüldü?
Öyle ya…
Yoksa 4 Haziran’da kaçmayacağımı ve saklanmayacağımı düşünüp, neden 24 Haziran’da kişiliğime çok ters bir suçlamayla beni karşı karşıya bırakasınız?
Bir ben olmalı benim de bilmediğim…
Sayın Heyet…
Tutuklanmaya bu adliyeye cezaevi çantamla, kendi ayağımla geldim. Ne kaçması ne saklanması!
Tutukluluğa devam gerekçelerinden biri de tanık beyanı. Adını koyalım; Cemali Merter’in beyanı.
Yani…
Şehidin naaşının ne zaman ve nereden kalkacağını hem şehidin hem de babasının açık adıyla, yetmeyip şehidin fotoğrafıyla ilk kez internette ifşa eden, bunu yaparken herkesi de cenazeye davet eden köy muhtarının beyanı…
Yani…

BİZE İSNAT EDİLEN "SUÇ" TANIK BEYANI

İddianamenin bize isnat ettiği ve “suç” olduğunu vurguladığı tüm eylemleri ilk gerçekleştiren ama “tanık” olan kişinin beyanı…
Biliyorsunuz; ilk duruşma için buraya bağlandı, dinlendi.
O gün bu salonda olan iddia makamının gözünün önünde, şehidin adını ve soyadını, babasının adını ve soyadını, yaşadıkları köyün adını açık açık bir kez daha tekrarladı.
Bakın lütfen SEGBİS çözümlerinin 64. sayfasına, göreceksiniz.
Yani tanık bize “suç” olarak isnat edileni burada yeniden yaptı, gitti.
Ve iddia makamı “siz ne yapıyorsunuz” bile diyemedi.
Ve ben o dinlendikten sonra, yani MİT mensubunun kimliği, babasının kimliği, ailenin şu an nerede yaşadığı, ben saklarken burada gözümün içine bakarak bir kez daha deşifre edildikten sonra, “tanık beyanı” gerekçesiyle tekrar tecrite gönderildim.
Şimdi soruyorum; nedir bu “tanık beyanı?”
Eğer suçsa dedikleri, ki iddia makamı öyle diyor, tanığın suçunun diyeti bana mı ödetiliyor?
Ben onun yerine mi hapis yatıyorum?
Eğer öyle değilse, yani bu dedikleri suç değilse, ben kesinlikle başka bir şeyden dolayı tutukluyum.
Bunu tanık da biliyor, o müthiş bir özgüvenle konuşuyor, ama bana söylenmiyor.
Sayın heyet…
İlk duruşmada, MİT Kanunu yürürlükteyken son birkaç senede televizyon kanallarında, gazetelerde, internet sitelerinde yapılan bazı haberlerden örnekler göstermiştim.
Ve demiştim ki; onlara bir soruşturma dahi açmayan Türk yargısı, haberinde MİT Kanunu’na uymak için fevkalade hassasiyet gösteren Odatv’ye neden operasyon yaptı?
Dedim de ne oldu?
“Delilleri yok etme ihtimalim” olduğu gerekçesiyle tekrar Silivri’ye gönderildim.
Şimdi… Sanıyordum ki:
Odatv’de yayınlanan ve şu an yayında olmayan ama dava klasörlerinde yer alan bir haber yüzünden tutukluyum!
Yanılmışım!
Öyle olsaydı, “yok edilecek delil var” denir miydi?
Denildi.
Sonra…
Bunu düşünürken hapiste…
Her televizyon kanalında saatlerce canlı yayını yapılan, üzerine özel programlar gerçekleştirilen, gazetelerin manşetlerine taşınan bir açılışa denk geldim.
1,5 ay önceydi.

MİT'İN HİZMET BİNASI TÖRENLE AÇILDI

MİT’in İstanbul’daki yeni hizmet binası törenle açıldı. Cumhurbaşkanı Erdoğan bu kez de, MİT’in Libya’da sağladığı istihbari ve operasyonel desteğin oyun değiştirici role sahip olduğunu söyledi. Ve tüm medyaya onlarca fotoğraf ile görüntü geçildi.
Şimdi…
Gizli yapılmayan, herkesin davet edildiği ve herkesin özgürce katıldığı cenazeden bir karede MİT mensubu olduğu iddia edilen insanların da göründüğünden yola çıkarak “suçtan” bahsediyorsak…
MİT’in yeni binasının açılışından yayınlanan karelerde kaç MİT mensubu vardır acaba?
Eğer ben yargılanabiliyorsam bu iddiayla, tüm bu TV kanallarının, tüm bu gazetelerin, tüm bu haber sitelerinin yöneticilerinin de yargılanması gerekmiyor mu?
Eğer yayınlanan bir fotoğrafta MİT mensubu olma ihtimali suç değilse, ben kesinlikle başka bir şeyden dolayı tutukluyum.
Hani bazen düşünüyorum da…
Ben bu ülkenin “sallandıracaksın birkaç tanesini, bak bir daha yapıyorlar mı” sözündeki sallandırılanlardan mıyım?
Ama “ibret” almayıp yaptıklarına ve başlarına bir şey gelmediğine göre, ben başka bir şeyden dolayı sallandırılıyorum.
Evet, haklısınız.
Ve bana söylenmeyen o gizemli “suçun” delilini yok edeceğim iddia ediliyor!
Çok mu safım acaba? Bu gerçeği arayışım beyhude bir çaba mı?
Öyle ya…
Anayasa profesörünün uyuşturucu baronunu serbest bıraktırmakla suçlandığı ve tutuksuz yargılandığı…
Rüşvet alırken suçüstü yakalanan yargıcın tutuksuz yargılandığı…
Suç örgütünün isteğiyle soruşturma dosyası kapatan savcıların tutuksuz yargılandığı…
Beni 19 ay suçsuz yere tutuklu tutan, sonra kendisi 6 ay firar eden kumpas hakiminin tutuksuz yargılandığı…
Yargı sisteminden adalet beklememeli miyim?
Hayır!
Ben alışmayacağım bu çürümüşlüğe.
Biliyorum ki; asıl alışırsam ölürüm.
Adaletsizlik hüküm sürse de her bir karış toprakta, adaleti aramaktan vazgeçmeyeceğim.
İnadına soracağım, inadına itiraz edeceğim.
Bu hem bir insan olarak kendime sözüm, hem de bir gazeteci olarak topluma karşı sorumluluğum.
Bilmez miyim; koltuk sahipleri gerçek gazetecileri sevmez. Hep alkış, hep övgü, hep dalkavukluk isterler. Buna karşı durup kalemin namusuna sahip çıkanlara ise bedel ödetirler.
Hiç önemi yok!
Önemli olan toplumun ve tarihin gözünde yazdıklarımızın değeri ile etkisidir.
Gerçek gazeteciler her ne kadar uzak durulması gereken “hain” gibi gösterilmek istense de aslında çok yakındaki dosttur.
Yani, acı söylüyorsak, toplumun iyiliği içindir.
Diyeceklerim benim için bir görev, toplum içinse bir seçimdir…
Bir düşünün lütfen…
Bu binanın Avrupa’nın en büyük adliyesi olduğunu herkes yazar. Ama bu adliye içinde hangi adaletsizlikler yaşandığını sadece gerçek gazeteciler yazar.
Bu duruşma salonundaki ışıkların elektrik sayesinde yandığını herkes yazar. Ama son 2 yılda elektriğe yüzde 72 zam yapıldığını sadece gerçek gazeteciler yazar.
Şu an hepimizin önünde onlarca sayfa kağıt var. Bu kağıtların hammaddesinin ağaç olduğunu herkes yazar. Ama Türkiye’nin kağıt ihtiyacını karşılamak için yurtdışına her yıl milyarlarca dolar para akıttığımızı ve perde arkasını sadece gerçek gazeteciler yazar.
Burada sayın heyetinizin, sayın savcının ve sayın avukatların üzerinde cübbe var.
Bağımsızlığınızın sembolü…
O cübbelerin malzemesinin pamuk olduğunu herkes yazar.
Ama Türkiye’de kullandığımız pamuğun neredeyse yarısını yurtdışından ithal ettiğimizi, yani gün geçtikçe dışa bağımlı hale geldiğimizi sadece gerçek gazeteciler yazar.
Ben yazacaklarım konusunda seçimimi yaptım.
Ya siz Sayın Heyet?
Sayın Başkan, Değerli Üyeler,
Sona geliyorum…
Ve tüm anlattıklarımın özetini söylüyorum:
Tutukluluğuma devam gerekçeleri de itiraf ediyor ki; bu davanın esası MİT şehidinin cenazesi değil.
Maalesef ki, cenaze toprağı asıl gerçeğin üzerine atılmak istendi. “Sır” cenazede değil, taziye evinde sahte gözyaşı dökenlerdeydi.
Ama işte tarihin de bir ahlakı var, kaldıramıyor böyle büyük yalanları, aklayacak beni.
Evet, bu salondaki herkes biliyor ki;
Burada, bu davada bir haber değil, tüm haberciliğim cezalandırılmak istendi.
İnsan bilmediğinden korkar.
Ben bunu, yani niye sanık sandalyesinde olduğumu bildiğimden dolayı korkmuyorum.
Sizden de talebim; vereceğiniz kararda korkunun değil, gerçek neyse onun sesi olmanızdır."

MURAT AĞIREL: ADALET DUYGUSU KAYBOLMUŞ

Gazeteci Murat Ağırel ise ���unları dile getirdi:
"İnsanları adalet cezalandırıyor” inancının, “insanlar insanları cezalandırıyor” inancına dönüştüğü, ismi yüz yıl önce hürriyet isteyen ve sonucunda kapıları “mim” harfi ile işaretlenen zabitler gibi, yani “mimlenen” bir gazeteci olarak; yaşadığım adaletsizliği, hukuksuzluğu adalet ve hukuk ile savunmak için yeniden huzurunuzda bulunuyorum.
Elime aldım iddianameyi pardon mütalaayı arkasından istenen cezayı görünce yine boşa umutlandığımı anladım.
Bütün hakkımdaki suçlamanın sadece bir kelimeye indirgendiği bir yerde tekrardan mütalaanın içinde böyle bir şeyin yer almasını anlamıyorum
Sputnik'te kitabım hakkında yaptığım 15 dakikalık görüşme iddianamede yer aldı.
Savcılık mütalaasında da aynısı yer alıyor. Ben bunları yaşadım. Ergenekon davasında da yaşadım.
Biz bunları adaletle aşacağız. Siyasi gücün mahkeme salonlarına girmesini engelleyerek yapacağız bunu.
İnsanlık tarihi boyunca üzerinde durulan en önemli konulardan biri adalettir.
Elindeki kılıçla adaleti sağlayan o güzel kadın Yustitsia’nın (Justitia) gözleri boşuna kapalı değildir. Çünkü o, tarafsızlığına en hafif şekilde gölge düşürecek herhangi bir davranıştan ve tavırdan uzak durur.
Sümerlerden sonraki dönemde kil tabletler üzerine işlenen ve sonra insanlığın ilk kanunları sayılan Hammurabi kanunlarının ilk beş maddesi “adalet” ile ilgilidir.
Sokrates ; “adaletten yoksun bir devlet kendi adaletsizliği tarafından yıkılır” der.
Platon; “adil bir mahkeme, devlet binasının en sağlam direğidir” der.
Ömer Hayyam; “adalet, kâinatın ruhudur” der.
Peygamber efendimiz Hz. Muhammed; “bir ülke küfürle ayakta kalabilir fakat adaletsizlikle, zulümle ayakta duramaz. Adalet ülkenin temelidir. Bir saat adalete hüküm vermek altmış yıl ibadetten daha değerlidir” der.
1215’te yazılmış olan Magna Carta, hak ve özgürlüklerin yanı sıra “adalet” kavramına özellikle vurgu yapar. Bütün sonraki modern yasalar bu ilkeyi gözeterek kaleme alınmışlardır.
Kant’a göre “adalet”, “insanın kendine başkalarından beklediği tavrı, ortaya koymasıdır.”
Aydınlanma çağından bu yana adalet, şahsi bir erdem olmanın ötesinde, toplumsal barışın temelini oluşturan bir ilke haline gelmiştir. Bir toplumda adalet duygusu, eğer yurttaşları kanunlar karşısında eşitse, hak ve özgürlüklerden aynı oranda yararlanabiliyorlarsa ve özellikle de bireylerin adil davranma özgürlüğü kısıtlanmamışsa tam anlamıyla gelişmiştir. Bu yüzden BM gibi uluslararası kurumlar, devletler ve hükümetler açıklamalarının en başına adalet kavramını yerleştirirler. Çünkü onlar toplumların ve herhangi bir insani birliğin ancak adalet duygusu temelinde inşa edilebileceğini bilmektedirler. Adalet duygusu zedelenmiş hiçbir devlet, hükümet ve toplumsal yapı ayakta kalamamıştır. Tarihsel kayıtlar, zalimlikleri ayyuka çıkmış iktidarların, adalet duygusunun zedelenmesi sonucunda yıkılıp gitmesiyle doludur.
İbn Haldun Mukaddime’de adaleti, şahsi bir erdem olmaktan çıkarmış, iktidarların mutlaka gözetmesi gereken en yüksek prensip haline getirmiştir. Çünkü herhangi birinin adaletsizliği kolaylıkla düzeltilebilir fakat iktidarların ve onların yönetimi altında hareket eden mahkemelerin adaletsizliği kolay kolay düzeltilemez. “Adaletsizlik, sanıldığı gibi sadece karşılığı ödenmeden veya herhangi bir gerekçe sunmadan bir kimsenin mal ve hakkını gasp etmek değildir. Adaletsizlik bundan çok daha kapsamlıdır… Bilinmeli ki yasa koyucunun bilgeliğinin amacı, adaletsizliklerin önüne geçmek ve böylece uygarlığı tahrip edecek olan eylemleri önlemektir. Çünkü eğer bu önlenemezse sonuçta bu süreç insan türünün yok olmasına kadar da gidebilir… Neticede adaletsizliğe herkes değil sadece egemen olanlar, yani iktidarı ellerinde tutanlar başvurabilmektedirler.”
Gazi Mustafa Kemal Atatürk, adaleti bağımsızlık ile eşdeğer görmüştür.
Mahkeme kavramı, Arapçadan gelir, akla başvurmak suretiyle muhakeme edilen, hüküm verilen yer demektir. İnsan, diğer canlılardan farklı olarak aklıyla öne çıkar. Akıllı olmak, mevcut doneleri kafamızdaki şemalara göre değil olduğu gibi değerlendirmektir. Adalet ise, adil olmaktan, yani dengeli ve ölçülü olmaktan gelir. Adaleti uygulamak demek doğruluğu hâkim kılmaktır.

ADALETE, HUKUKA DUYULAN GÜVEN SARSILDI

Bugün Türk Ulusunun yüzde 68’i yasaların herkese eşit, tarafsız ve adil uygulandığına inanmıyor. Yani yurttaşlarımızın ezici çoğunluğu Anayasamızdaki “herkes” tanımlamasının kendisini kapsamadığını düşünüyor. Yargıya güvenmiyor, yargının eşit ve bağımsız olmadığını düşünüyor. Türkiye, Sınır Tanımayan Gazeteciler Örgütü’nün, Dünya Basın Özgürlüğü Endeksi'nde bu yıl 180 ülke arasında 154'üncü sırada yer aldı. Ülke olarak basın ve ifade özgürlüğünde geldiğimiz nokta budur. Sebebi bir tweetten yahut yaptığı bir haberden dolayı 6 aydır haksız yere tutulan gazetecilerdir.
Adalete, hukuka duyulan güvenin sarsılmasının ve azalmasının tek sorumlusu adaleti temsil eden kurum ve kişilerdir. Hukuk ve adaleti iktidarın emrine verenler, onları güçlü olanın hizmet aracı olarak görenler; siyaseti, adaletsizliği ve korkuyu mahkeme salonlarına sokanlar, hukuka ve adalete olan güveni ortadan kaldırmışlardır.
Siyasal iktidarın kin ve öfke seli, mahkeme salonlarında sağduyuyu yok etmiş, vicdanları yaralamıştır.
Böylece adalet duygusu kaybolmuş, yerini güdümlü hukuk, peşin yargı ve siyasal kine bırakmıştır
Siyasi kinle hareket eden, adalet duygusunu yitiren yargı mensuplarının ülkemize neler yaşattıklarını ve onların neler yaşadıklarını hatırlayalım! İnsanın en önemli özelliğinin akla başvurmak olduğunu söylemiştik, fakat aynı zamanda insanın en akıl almaz özelliklerinden biri de yaşananlardan ders çıkarmaması ve unutmasıdır. Bazı insanlar tarihten ders çıkarmazlar; çekilen ıstırapları yüreklerinde hissetmedikleri için de geçmişin hatalarını tekrar edip dururlar. Tarih hem acımasızdır, hem de eninde sonunda adaletin yerini bulmasını sağlar. Ben, adaletin eninde sonunda yerini bulacağından eminim, fakat suçsuz yere beni mahkûm ettirmek isteyenler de hak ettikleri cezayı bulacaklardır.

Pascal’ın da dediği gibi; “Haklı olanı güçlü kılamadığımız için güçlü olanı haklı kıldığımız” dönemleri yaşıyoruz yeniden. Ders almıyoruz, çünkü FETÖ kumpas davalarında araçsallaştırılan adaletin nasıl aciz kaldığını, buna karşın adaleti olmayan iktidarın da nasıl zalim olabileceğini gördük. Adaleti olmayan erkin nasıl güdümlü bir yapıya dönüştüğünü ve tüm yargı organlarının nasıl töhmet altında kaldığını gördük. 15 Temmuz hain darbe girişimi öncesi ve sonrası yapılan FETÖ/PDY operasyonları neticesinde 3908 hâkim ve savcı meslekten atıldı. Bu rakam dahi şu ana kadar anlatmaya çalıştığım durumun özetidir. Artık bundan daha kötüsü olamaz dediğimiz anda daha kötü bir durum ve olayla karşılaşıyoruz.
Akıllanmıyoruz, düşünmüyoruz, ders çıkarmıyoruz. Adil olanın güçlü, güçlü olanın da adil olmadığı sürece biz tekrar tekrar bu durumları yaşayacağız. Dün yargıda örgütlenen FETÖ’den bahsediyorduk. Bugün adaletten, yargının bağımsızlığından, hukukun üstünlüğünden bahsetmemiz gerekirken, oturmuş FETÖ’nün boşalttığı yere METÖ mü geldi, PETÖ mü geldi diye tahminler yürütüyoruz. Yarın daha başka bir yapıdan bahsedeceğiz. Yargı bağımsız, adil ve cesur olmadıkça yargıyı ele geçirmek isteyen siyasi güçlerin desteklediği yapılar ve bu yapıların emir eri olmuş savcı ve hâkimlerden bahsetmeye devam edeceğiz.

MASUMİYET KARİNESİ YOK SAYILIYOR

Amacım mahkemenizi töhmet altında bırakmak değildir. Aksine uyarmaktır. Çünkü FETÖ kumpas davaları döneminde ne yaşadıysak bu dava sürecinde de noktası ve virgülü ile aynısını yaşadık ve yaşıyoruz. Kumpas davaları düzmece belge, sahte delil, gizli tanık, yalan ve iftiraya dayalı zorlama yorum ve varsayımlarla üretilmiş suçlamalardan oluşuyordu. Bugün yargılandığımız bu dava da aynı özellikleri taşıyor.
O günkü davalarda da masumiyet karinesi yok sayılıyordu. Bugün de yok sayılıyor. O gün de tutuklamalardan önce gazetelerde hedef gösterilip linç ediliyorduk bugün de. O gün iddianameler teknelerde, kapalı kapılar ardında hazırlanıyordu ki bu ortaya çıktı. Bugün de yalılarda hazırlandığı konusunda bir algı var. O gün gazeteler iddianame yazıyor, TV kanallarında yargılama yapıyor, köşe yazarları hüküm veriyordu bugün de böyle bir algı var. O gün de mahkemelerde savcılar, yargıçlar bizi dinlemiyor, dilekçelerimizi okumuyordu bugün de bizleri dinlemiyor ve dilekçelerimiz okunmuyor. O gün de kararlar kes kopyala yapıştır şeklinde veriliyordu bugün de böyle bir algı var. Yani biz aynı Kumpas davaları sürecini yaşıyoruz.
Sayın Başkan,
Roma devrinden beri hukuk, iddiası olanı ispatla mükellef saymıştır. Hatta iddiasını ispatlayamayan; iftiracı ve haksız davacı alçak bir adam olarak kayda geçer ve alnına iftira anlamını taşıyan “Kalumnia” kelimesinin ilk harfi basılırdı.
Modern hukuk siteminde ise herhangi birine suç isnat edildiğinde, suçu kanıtlamak yargının görevidir. Yargı, elindeki yasal olanaklarla, suçladığı kişiyle ilgili bütün kanıtları ortaya koymalıdır. Ceza yargılamasında suçu kanıtlama sorumluluğu doğrudan doğruya yargıya aittir. Yurttaşa “ sen suçsuz olduğunu kanıtla” diyemezsiniz. Denirse, bu, temel hukuk kurallarına aykırı olduğu gibi altına imza koyduğumuz uluslararası antlaşmalara da ters düşer. Yani müddei, iddiasını ispatlamakla yükümlüdür. Bu davada da hakkımdaki suçlamaların ispat yükümlülüğü iddia makamındadır.
Savcılık makamının mahkemenize sunduğu iddianame de bu yükümlülüğün belgesidir. Ben iddianameyi alıp defalarca okudum ve her seferinde iddianameyi bir kıssa ile özdeşleştirdim.

Bir gün cahil hocanın biri kalabalığa, Hz Yusuf’u “O hangi evliyaydı ki bacıları onu bir göle attı da anası gelip kurtardı” diye sormuş. Bilge bir adam da “Hangi yanlışını düzelteyim birader? Bir kere evliya değil peygamber, bacıları değil erkek kardeşleri, göle değil kuyuya attılar, anası değil kervancılar kurtardı” der.
Maalesef iddianamedeki durum tam da bu kıssadaki gibidir. Hakkımdaki suçlama bütünüyle yanlış, delilsiz, mesnetsiz bir suçlama ve niyettir. Bu nedenden dolayı da ilk celsedeki savunmamda iddianameye “Niyetname” demiştim. Mütalaanın da ondan farklı olmadığını gördüm.
İddianameler, niyet metinleri olmamalıdır. Kıssadaki gibi yanlışlar ve safsatalar üzerine bina edilmemelidir. İddianameler hakikate dayanan, delillerle güçlendirilmiş metinlerdir. Savcılık makamı sanığın lehine olan bilgi ve gerçekleri saklamaz, belgeleri tahrif etmez. Savcılık makamı tarafsız değildir, fakat hakkaniyeti ve doğruluğu prensip edinmelidir. Ayrıca yasa gereği sadece aleyhime olan değil, lehime olan delilleri de toplamak zorundadır.
İlk celsede yaptığım savunmamda; önemli, önemsiz hiçbir şeyi saklayıp gizlemeden, değiştirmeden gerçekleri tane tane anlattım, belgeleri de heyetinize sundum.

BİRİLERİ GİBİ GİZLİ AJANDALARLA HAREKET ETMİYORUM

Savunmamda mesleğimin gazetecilik olduğunu, mesleğimi toplumsal adalet için kullandığımı, birileri gibi gizli ajandalarla hareket etmediğimi, hatta bu mesleği toplumun sesi olmak için seçtiğimi size anlatmaya çalı��tım. Benim arkamda herhangi bir güç yoktur. Söz konusu tweeti bana attıran veya attırabilecek kimse de yoktur. O tweeti bana attıran duygu, bu vatana olan sevgimdir.
Özellikle burada kendimi değil gazeteciliği savundum. Her koşulda da savunmaya devam edeceğim. Ben gazeteciyim! Ama bana bugün gazetecilik dışında hangi mesleği yapmak istersin diye sorsalar; herhalde “bu davanın savcısı” olmak isterim derdim. Bakın savcılık demiyorum. Bugün, burada huzurunuzda yargılandığım “davanın savcısı” olmak istiyorum derdim.
Değerli meslektaşım, cezaevi ve dava arkadaşım Barış Terkoğlu, ilk celsede yaptığı savunmada; “Bu davanın ille de bir yerinde olacaksam, savcısı değil sanığı olmayı tercih ederim demişti. Bunu da tüm mantık etkisi ve zamanın yaşananlara dair vereceği “olumsuz hükmü” göz önüne alarak söylediğini düşünüyorum.
Ama ben aksi düşüncedeyim. Ben “bu davanın savcısı olmalıyım”. Yapılan yanlışı düzeltmek, adaleti tesis etmek, gazeteciliği ayağa kaldırmak, düzenin değil toplumun menfaati için çabalamak adına bunu yapmalıyım. Bu benim karakterim, bu benim ideolojim, bu benim topluma olan borcumdur.
Ben “Devrimciliğe”, ben “Halkçılığa”, ben “Cumhuriyetçiliğe” inan bir Türk evladı olarak bunu yapmalıyım. Bozulanı düzeltmeli, yıkılanı ayağa kaldırmalı, toplumu ayrıştıran uygulamaları ortadan kaldırmalıyım. Hakkı, “hakkı olana” teslim ederek, adil olarak özgürlükleri getirerek bunu yapmalıyım. Özetle yaşadıklarımızı, tarihe havale etmeden, yaşadıklarımızı başka vatan evlatları yaşamasın diye, ülkenin adliyelerinde bir bozulma varsa bunu düzeltmek için ben “bu davanın savcısı, hâkimi, katibi, mübaşiri” olmalıyım.
İlk celsede yaptığım savunmamı hatırlatmak adına; çok kısa kronolojik silsileyi tekrar arz etmek istiyorum.
18 Şubat: Libya’ya giden gemimiz, darbeci Hafter güçleri tarafından vuruldu. Vurulma anına ait videolar, bir generalimiz ve beş askerimizin şehit olduğu iddiaları yerel ve yabancı medyada, sosyal medyada paylaşıldı. Cumhurbaşkanı sözcüsü İbrahim Kalın konu hakkında açıklama yaptı.
19 Şubat: “1993’lüler Derneği” devre arkadaşları O. A.’nın şehit olduğunu ve törensiz bir şekilde defnedildiğini açıkladı.
19 Şubat: Aynı gün Abdullah Ağar, yüzbinlerce takipçisinin olduğu sosyal medya hesabından büyük harflerle vurgulama yaparak; “vatan kimi zaman bilinen, kimi zaman da BİLİNMEYEN KAHRAMANLARIYLA” yükselir mesajını ve şehidimizin fotoğrafını paylaştı.
19 Şubat: Yine aynı gün şehidimizin defnedildiği yerin muhtarı Cemali Merter, şehidimiz S. C.’nin adı soyadı, baba adı, adresi ve fotoğraflarını sosyal medya hesabından paylaştı. Paylaşımın devamında iki şehidimizin yer aldığı, benim de paylaşımımda kullandığım fotoğrafları doğum ölüm yılları ile birlikte kullandı ve paylaştı.
19 Şubat: Aynı gün içinde şehit O. A için Manisa’da cenaze töreni düzenlendi. Cenazeye milletvekilleri, Belediye Başkanı, kamu kurum ve kuruluşu yöneticileri ve yüzlerce vatandaş katıldı. Cenazeye MİT Teşkilat Başkanı yazılı çelenk gönderdi. Fotoğraflar çekildi, cenazeden canlı yayın yapıldı.
Devamında “Bize Emanet” adlı site ve sosyal medya hesaplarından şehitlerimizin adı, soyadı ve fotoğrafları yayımlandı.
20-21 Şubat: Milyonlarca takipçisi olan “Bordo Bereliler”, “T.C Türk Özel Kuvvetleri” adlı hesaplardan şehitlerimizin fotoğrafları, adları ve soyadları paylaşıldı. Yüzbinlerce kişi bu paylaşımları beğendi ve paylaştı.
22 Şubat: Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan, bir otoyol açılışında; “Libya’da birkaç tane şehidimiz” var açıklamasını yaptı.
22 Şubat: Yine aynı gün on binlerce kişi; “şehitler kim”, “birkaç tane”, “törensiz şehit gömülmesi” gibi başlıklarla tepki ve rahmet içerikli paylaşımlar yaptı.
22 Şubat: Devam eden saatlerde Cumhurbaşkanı açıklamasından sonra Yeniçağ Gazetesi internet haber sitesinde Batuhan Çolak tarafından Libya’daki şehitler haberi paylaşıldı.
22 Şubat: Yeniçağ’da çıkan haber kaynak gösterilerek “SOL” ve “T24” internet sitelerinde şehitler ile ilgili haber yayımlandı.
22 Şubat: Batuhan Çolak, Yeniçağ gazetesindeki haberi kaldırıp, haberi olduğu gibi sosyal medya hesabından paylaştı.
22 Şubatta paylaşımı yapmadan önce yaşanan gelişmelerin özetinin özeti bu şekildedir. Bu gelişmelerden günler ve saatler sonra 23:06’da ben de şehitlerimiz hakkında “birkaç tane” açıklamasına ve “törensiz gömülmesine” tepki göstererek, şehitlerimizin şehadetini yüceltmek amacıyla “Libya’da şehit olan ve birkaç tane şehidimiz var” diyerek geçiştirilen, tören dahi yapılmadan defnedilen “case officer meslek memuru” kahraman şehitlerimizin isimleri S. C. ve O. A.’dır yazılı mesajı paylaştım.
Bir kitabın bir sayfasıyla tüm kitap hakkında yorum yapamazsınız ama sayın iddia makamı caseofficer ifadesiyle öyle bir anlam katmış ki ben caseofficer ile MİT demişim. Siz buna inanıyorsunuz ben bir şey diyemem ama buradaki vicdanları siz inandıramazsınız.

CASUSLUK BU KADAR KOLAY MI?

Ancak iddia makamı case officer ifadesini, meslek memuru ifadesinin karşılığı olarak kullandığım gerçeğini göz ardı ederek MİT’in Libya’daki faaliyetlerinin yabancı istihbarat mensupları tarafından anlaşılması için kullandığımı iddia ediyor. Bu kadar ağır ve ciddi bir iddianın delillerle ispatlanması gerekmektedir.
Gerçekten istihbarat ve casusluk bu kadar kolay mı? Yani istihbarat kurumları tüm önlemleri almış ama bir gazeteci resmi twitter hesabından bir kelime ile tüm Libya faaliyetlerimizi nedensiz yere ifşa etmiş. Buna inanmamızı mı istiyor iddia makamı?Ben bunun siyasi bir dava olduğunu düşünüyorum. Eğer hukuki bir dava olsaydı ilk duruşmada kovuşturmaya yer vermeden hepimizi gönderirdi. İlk celsede de anlattım benim amacım ifşa değildir, sadece şehidimiz yad ettim bütün amacım budur. Şu anda yaşadığımız dava süreci ve yöntemler Kumpas davaları ile aynı demiştim. Biz yine neyin bedelini ödüyoruz?
Bu soruların cevabını kim verecek?
Mahkeme heyetiniz 24 Haziran’da tutukluluğumun devamına karar verdi. Gerekçe olarak da tanık beyanları, delillerin karartılma ihtimali, kaçma şüphesi belirtildi. Mahkemenizin değerli heyetine soruyorum. Benim hakkımda; paylaştığım tweet mesajı dışında var olan ve bizlerin bilmediği deliller nelerdir. Tek delil tweet mesajı ise ben bunu da kabul etmişken neyi nasıl karartacağım. Hakkımdaki tanık kimdir? İlk celsede biz bu tanığı neden görmedik, dinlemedik. Haftanın üç günü gazetede yazı yazan, iki günü TV’de program yapan, sabit ev ve iş adresi bulunan, iki defa kendi iradesi ile ifade vermeye gelen kişide kaçma şüphesini nasıl gördünüz?
Kaçma şüphesi gördüğünüz ben ile ilgili bir fotoğraf göstermek istiyorum size. Bu fotoğraf 05 Ağustos 2013 tarihine aittir. Yani Kumpas Davası Ergenekon’un karar duruşmasının olduğu gün. Saat 05:30. Fotoğrafta benimle birlikte bulunan kişiler gazeteci Fatma Sibel Yüksek ve eşidir. Bizler tutuksuz sanıklar olmamıza rağmen, elimizde valizlerle tutuklanacağımızı bile bile duruşmaya geldik. Tutuklanacağını bile bile duruşmaya giden az sayıdaki sanıktan biriyim. Siz hangi kaçma şüphesinden bahsediyorsunuz?
Ben neden tutukluyum?

MİT’in Libya’da görev yaptığı Cumhurbaşkanı tarafından açıklanıyor. Uluslararası haber ajansı Libya’ya giden gemileri, gemilerde bulunan personeli, gemilerde bulunan malzemeleri gün gün rapor ediyor. 18 Şubat’ta gemimiz vuruluyor, iki vatan evladı şehit oluyor. 19 Şubat’ta şehidin devre arkadaşları isim, soy isim, fotoğrafı ile bildirim yapıyor. Yine 19 Şubat’ta şehidin fotoğrafı, baba adı, adresi muhtar tarafından duyuruluyor. Manisa’da tören düzenleniyor, tüm Manisa törene davet ediliyor. Milletvekili, Belediye Başkanı, siyasi parti temsilcileri ve yüzlerce vatandaş törene katılıyor, canlı yayın yapılıp fotoğraf çekiliyor. 19-22 Şubat tarihlerinde milyonlarca takipçisi olan hesaplardan paylaşımlar yapılıyor, ulusal medyada haber oluyor. Cumhurbaşkanı birkaç tane şehidimiz var diyor yine binlerce paylaşım yapılıyor. Ve en son ben şehitlerimiz ile ilgili paylaşım yapıyorum, 40-50 dakika yayında duruyor. Sonra hesabım ele geçiriliyor siliniyor. 14 gün suç olmuyor sonra ifşa ettiğim kararı veriliyor ve 6 aydır tutukluyum. Adalet, tren kompartımanında hep yanık durduğu halde fark edilmeyen ama asıl değeri karanlık tünel geçilirken ortaya çıkan lamba gibidir.
Adaletin tecelli etmesini sinsi ve hain planlarla engellemek bir insanlık suçudur. Bu suça hep birlikte karşı çıkmaz isek; Cumhuriyet’in taşıyıcı kolonu olan hukukun ve yargının bağımsızlığının yok olmasının toplum olarak ister istemez ortağı oluruz. Böyle ortamlarda suskunluk da bir suçtur. Suç değilse utanç vericidir. İnsan ekmeksiz, susuz kalır ama adaletsiz kalamaz.
Kutup yıldızım Uğur Mumcu’nun da dediği gibi
“Aslanın sırtında hüküm sürenler, bir gün gelir o aslana yem olurlar”
Ben gazeteciyim. Gazeteci dediğiniz kişi onun bunun istediğini yazan, güce dalkavukluk eden ve korktuğu için kalemini satan değildir.
Gazeteci halkın yanında duran, onun derdiyle dertlenen vatanını bayrağını her şeyden yüce bilen, demokrasi ve insan haklarını içselleştirmiş kişidir. Gazeteci toplumun vicdanıdır.
Ülkeyi karanlık tünele sokmaya çalışanlar, tarih boyunca ışık tutanlardan hoşlanmazlar.
Korkuyu örgütleyenler, baskıyı şiddeti, hukuksuzluğu, yargıyı enstrüman olarak kullananlara karşı mücadelemiz dün olduğu gibi bugün de devam edecektir. Ant olsun ki bu karanlıkları ve bu tutsaklıkları yeneceğiz.
Büyük İskender’in gururla dolaştığı zamanlarda nasıl ki ünlü filozof Diyojen, gündüz vakti elinde fenerle “adam arıyorum adam” demişse bugün ben de gündüz vakti bu salonda elinde fener adalet arıyorum.
Ve inanıyorum ki bir gün Türk Hukuku konuşulurken; “Berlin’de hakimler var” özdeyişinden değil Çağlayandaki yargıçların adaletinden bahsedeceğim…"

DURUŞMA SALONU ÖNÜNDEKİ BEKLEME ALANI BOŞALTILDI

Mahkeme başkanı dışarıdaki sesten dolayı duruşma salonu önündeki bekleme alanının boşaltılması kararı verdi..

BARIŞ TERKOĞLU: BU DAVA USLANDIRMA DAVASIDIR

Gazeteci Barış Terkoğlu savunmasında şunları ifade etti:
"Biliyorum, hakkımda karar vereceksiniz. Beni doğrudan ilgilendirse de affedin ama merak etmiyorum. Hatta sonucu yine beni ilgilendirse de önemsemiyorum. Çünkü seçilmiş sanıklar için yaratılmış böyle davaların bir özelliği var. Daha soruşturma bile açılmadan hakkınızda hüküm veriyorlar. Gözaltına bile alınmadan cezanız kesiliyor. Savcılar iddianame hazırlamak için gösterecekleri çabayı yandaşlarına evrak sızdırmaya harcadıkları için, duruşmaya çıkmadan iddia tüketiliyor. Haberlerin savcı bilgisayarında mı yoksa iddianamelerin bazı gazetelerde mi yazıldığını bilmediğimiz bu davada, özür dilerim ama hüküm anına bir şey bırakmadılar.
Öte yandan…
İnsan kendisine verilmiş ömrü kendi eylemleriyle dolduruyorsa asıl olan kendi yazdığı hükümdür.
Sayın Hakimler;
3 ay önce tahliye kararım okunduğunda bu salonu üzüntüyle terk ettim. Zira ardımda bıraktığım adaletsizlik, önümde açılan kapılara sevinmeme engel oluyordu. Çalışma arkadaşım Barış Pehlivan vedalaşırken, “sen buraya geri dönmeyeceksin ben çıkacağım ona göre” diye beni uyardı. Tekrar içeri girmedim ama 3 ay içinde yargının kimi unsurlarıyla yine karşı karşıya geldik.

Mutlaka okumuşsunuzdur. Yıllardır devlet protokolünde gördüğümüz, önemli kişilerin önünde eğildiği, elini öptüğü bir tarikat şeyhi 12 yaşında bir çocuğu istismar etmişti. Günlerce olayın izini sürdük. Şeyh öyle güçlüydü ki insanlar yaşadıklarını anlatmaya çekiniyordu. İstismar edilen çocuğun aynı tarikatın müridi olan babası jandarmanın önünde kemikleri kırılıncaya kadar dövülmüştü. Trajedi yaşayan aile tehdit ediliyordu. Bir ses çıkarmak gerekiyordu. Haber yaptık, çığlık oldu. Bütün ülke duydu. Hakkımızda yine soruşturma açıldı ama biz “doğru yaptık, iyi ki yaptık” dedik.
Benim söylemek istediğim ise şu…
Tarikat şeyhinin istismarını itiraf ettiği telefon konuşmalarını yayınladık. İstismar ettiği çocuğun babasına bir kez değil, iki kez Odatv dediğini duyduk. “Odatv yazar mahvolurum” diye korkusunu anlatıyordu.
Sayın Hakimler;
Yıllardır halkımızın dini duygularını sömüren, insanları dini kullanarak peşinden sürükleyen bir şeyh büyük bir günah işliyor. Fakat Tanrı’dan korkmuyor.
Yıllardır kamu görevlilerinin en yakınında olan bir şarlatan büyük bir suç işliyor. Fakat yargıdan korkmuyor.
Buna karşın her türlü hakareti ettiği Odatv’den korkuyor.
Ben huzurluyum. “Çok şükür” diye iç geçiriyorum. “Gazetecilik budur” diyorum. Otoritelerle savaşmadan, yerleşik olanla kavga etmeden, güç sahiplerini karşınıza almadan çürümüş dallara baltayı vuramazsınız. Emin olun; sözün, harfin, kelimenin yayını her gerdiğinizde size ��uslu dur” diyen bir savcı karşınıza çıkıyor.
Bugün yargılandığımız dava da bir uslandırma davasıdır. Benim için bu nedenle de hükümsüzdür.
Sayın Başkan Sayın Üyeler;
Romantik filmlerde kırda el ele yürüyen sevgililer görürsünüz. Ayaklarına yıllar önce toprak altında kalıp işlevini yitirmiş demiryolu takılır. Unutulmuş o yolda demir ile toprak birbirine geçmiştir. Koyunlar, inekler otlar o yolda... İşte o yolda yürürken bize tren çarptı.
Ne demek istediğimi şöyle anlatayım...

KÖTÜ MİSAL EMSAL OLMAZ

Biz 1984 yılında Dündar Kılıç’ın MİT’te yapılan sorgusunun kayıtlarını gazetelerde okuduk. 1985’te Behçet Cantürk’ün MİT’teki ifadesini medyadan öğrendik.
MİT’in ASALA’ya yaptığı operasyonları bizzat MİT’çiler yıllarca gazeletelere çıkıp anlattı.
1. ve 2. MİT Raporu’ndan Türk Medyası olmasa kimsenin haberi olmayacaktı. Hatırlayın, Mehmet Eymür 2000’li yıllarda elinde MİT belgeleriyle ABD’ye yerleşti. Orada internet sitesi kurup gürül gürül istihbarat belgeleri yayınladı, okuduk.
2014’te keskinleşen MİT Kanunu milattır diyebilirsiniz…
Öyleyse çok daha yakını var.
Gazeteleri karıştırıyorum, biz tutuklanmadan sadece iki buçuk ay önce, şehit MİT mensubunu katledenlerin davası sonuçlanmış, fotoğrafı ve adıyla haber olmuş.
MİT Başkanı oğlunu evlendirmiş. Oğlu, adıyla ve fotoğrafıyla haber olmuş.
MİT Mensupları adli vakalara karışmış çarşaf çarşaf haber olmuş.
25 Temmuz 2018’de bir MİT mensubunun annesinin cenazesine devlet erkanı katılmış ve MİT Başkanı’nın da katıldığı cenaze fotoğrafı haber olarak yayınlanmış.
Hani şehit yakınlarını konuşuyoruz ya...
Şehit bir MİT’çinin amcası açık ismiyle hükümet medyasında programa katılıp yeğenini anlatmış. MİT, artık hayatta olmayan bir MİT mensubunun kızının anlatımlarıyla belgesel hazırlayıp kendi sayfasında yayımlamış.
Sayın Hakimler, öyle sıradanlaşmış ki...
Ben tutuklandığım gün Hükümet medyası bir MİT mensubuyla, adını ve soyadını vererek röportaj yapmış. MİT mensubu ifşa olmanın ne kadar kötü olduğunu anlatmış. Bunu anlatırken de kendi adı soyadı yayımlanmış.
Uzağa gitmeyeyim…
Suçlandığımız davanın savcıları kısa süre önce 7 Şubat MİT Kumpası’nın iddianamesini yazdı. Orada FETÖ tarafından mağdur edilen MİT mensubunun adını, soyadını, doğum yerini, anne-baba adını, hatta kimlik numarasını yayımladı. Açın bakın o iddianamenin 43 sayfası MİT’le ilgili yazı ve haberlere verilen referanslardan oluşuyor. Bir tanesi hakkında bile MİT Kanunundan soruşturma açılmamış.
Bütün televizyonlar canlı yayındayken MİT binası açılıyor, istihbaratçılar görünüyor, MİT binaları görünüyor. MİT’in yurtdışı operasyonlarını devletin Anadolu Ajansı servis ediyor.
Biz bile 2015 yılında çıkan Mahrem kitabımızda kumpas davalarına giren MİT belgelerine referans vererek FETÖ’yü anlatmışız.
Uzatmayayım…
Sayın Hakimler;
Mecelle’de “kötü misal emsal olmaz” der. Öte yandan “mücrim sayısı çoğalırsa suç ortadan kalkar” da der.
83’ten beri olan, 2014’te altı çizilen MİT Kanunu öyle bir hale gelmiş ki toprak altında kalmış. Görülüyor ki uzun süredir bizi cezalandırmak için kenarda bekleyenler, onu kazıyıp bizim için çıkardı. Yalnız bu davanın sanıklarına uygulanan bir hukuk yarattı.

Sayın Başkan, Sayın Üyeler;
Bir karar vereceksiniz. Ne olduğunu bilmiyorum. Dediğim gibi merak da etmiyorum. Fakat bir beklentim var.
Kararınızda 19 Şubat’tan 3 Mart’taki Odatv haberine kadar binlerce paylaşım, onlarca haber yapıldığı halde neden sadece iki haber, iki mesajın seçilip bu davadaki sekiz kişinin sanık yapıldığının yanıtı olsun.
Kararınızda 19 Şubat’tan 3 Mart’a kadar gerek Cumhurbaşkanı’nın açıklamalarıyla, gerek Meclis’te yapılan basın toplantısıyla, sağır sultanın bile duyduğu Facebook-Twitter paylaşımlarıyla, Afrika medyasında bile haber olacak kadar aleni hale gelen bir bilginin nasıl gizli sayıldığının yanıtı olsun.
Kararınızda yüzlerce insanın katıldığı, protokolün poz verdiği, MİT Başkanı’nın çelenk gönderdiği, milletvekilinin de belediye başkanının da saf tuttuğu bir cenazenin nasıl sır görüldüğünün yanıtı olsun.
Kararınızda 19 Şubattan 3 Mart’a kadar hiçbir habere ya da paylaşıma erişim engeli bile istemeyen savcıların, 3 Mart gecesi bir anda harekete geçip sabahı bile bekleyemeden polisleri yataktan kaldırıp beni telefonla gözaltına aldırmalarının sebebi olsun.

Kararınızda kendi yazdıkları iddianamelerde bile MİT mensuplarının kimliğini açıkça yazan savcıların bir anda MİT Kanununu fark etmesinin sırrı olsun.
Kararınızda gizli diyerek avukatların bile uzak tutulduğu dosyadan savcıların yandaşlarına nasıl bilgi sızdırdıklarının yanıtı olsun.
Kendim için de bir şey söyleyeyim.
Kararınızda “Odatv Haber Müdürü” olmanın suçlu olmak için yeterli sayılmasının yanıtı olsun.
Bir birkaç satırlık habere, bir de ona düşmanca bir cevap olan soruşturmaya, iddianameye, mütalaaya bakıyorum. 6 insanı aylarca tecrit altında tutan özel infaz sistemine bakıyorum. Gece yarısı yapılan bize özel kanun düzenlemesine bakıyorum.
Bu davanın suçu bulan değil, suçu üreten bir dava olduğunu görüyorum.
Bu dava kanunların kötüye kullanımıdır. Varlığı suçtur. Kanunun adalet ile karşı karşıya getirilmesidir.
Söyledim…
Biz gazeteciler gerektiğinde “Pro jure contra legem”, “adalet için kanunlara karşı” deriz. Kanunlarla çamurlaştırılan bu bataklıkta, nefes almak için dışarda tuttuğumuz başımızın üstünde adaleti taşıyoruz.
Anlattıklarımız var anlatmadıklarımız var.
Söylediklerimiz var, yarına bıraktığımız sözlerimiz var.
Hatırladıklarımız var, aklımızdan çıkarmamak üzere tuttuklarımız var.
Emin olun, bu soruşturmanın başından sonuna kadar yaşanmış tüm “olağanüstülükler”in bizde yanıtları var. Bir gün açıkça konuşulduğunda eminim ki utanan biz olmayacağız.
Bu mahkemede doğal olarak siz yukarıda biz aşağıdayız. Aklımı bu salonun dışına çıkararak, aynı ülkenin sizinle eşit bir yurttaşı olarak sesleniyorum.
Kumpas davalarına bakan hakim, savcı, polislerin herkesçe bilinen iftar buluşmasının fotoğraflarını haberleştirdiğim 2009 yılından bugüne, tam 11 yıldır, çeşitli bahanelerle ağır ceza mahkemelerinde yargılanıyorum. Hapis yattım çıktım, yine yattım yine çıktım, yine yatar yine çıkarım.
Kendim için değil, ülkem için, adalet için tek dileğim; kararınız başından sonuna suç olan bu soruşturmanın, bu iddianamenin, bu davanın, bu mütalaanın devamı olmasın. Bırakın bu suç, bu kağıttan kuleyi kuranların üstüne devrilsin.

Duruşmaya 10 dakika ara verildi. Aranın ardından duruşmaya devam edildi.

FERHAT ÇELİK: CASUS DEĞİL GAZETECİ OLDUĞUMUZU İSPATLAMAYA ÇALIŞIYORUZ

Gazeteci Ferhat Çelik savunmasında şunları söyledi:

İlk duruşmada savunmamı etraflıca verdiğim için iddia makamının mütalaasına cevaben bazı hatırlatmalarda bulunmak isterim. Biz tam 7 aydır casus değil de gazeteci olduğumuzu ispatlamaya çalışıyoruz.
Tutuklandığımız günleri biraz hatırlatmayı önemli buluyorum. İdlib’de müttefik denilen Rusya’nın havadan bombalaması sonucu 33 Türk askeri yaşamını yitirmişti. İnanılmaz militarist bir söylem tutturulmuş, bu koroya katılmayan veya eleştiren medya organları ise açık hedef haline getirilmişti. Tüm bu etkilerle birlikte masa başında acemice üretilen ve nereden tutarsanız tutun elinizde kalacak olan bir suçlamalar silsilesiyle itham edildik.
Defaatle vurguladığımız gibi ne bu haberden istihbari bir suç oluşturulabilir ne de Yeni Yaşam gazetesinden casusluk faaliyeti çıkar.
Önceki duruşmada da söylemiştim. Biz Yeni Yaşam gazetesi olarak bu haberi Yeni Çağ gazetesi ve yazarlarından alan T24 internet sitesinden derleyip kullandık. Yani iddia edildiği gibi bu haber ilk kez Yeni Yaşam gazetesinde çıkmadı. Haberin içinde zaten hangi kaynaklardan temin edildiği açıkça yazılıyor. Kaldı ki internet yoluyla ya da başka bir şekilde kamuoyuna açıklanan bir bilginin daha sonra yazılı basında yer alması özel bir suç oluşturamaz.
Yayıncılıkta oldukça sıradan kabul edebileceğimiz bir faaliyettir bu. Senin ulaşamadığın bilgilere başka gazeteciler ulaşabilir, sen de gündemden geri kalmamak adına kaynak göstererek bu haberlere sayfanda veya internet sitende yer verebilirsin.
Savcılık bizden önceki yayın organlarını es geçip doğrudan Yeni Yaşam gazetesinin ifşa suçunu işlediğini ileri sürüyor. Tabi ki bizim yaptığımız gibi diğer yayın organlarının yaptığı gazeteciliktir. Bu gözle olaya yaklaşılması daha doğru olur.
Her şeyi bir kenara bırakıp, bu haberin ilk kez bizde yayınlandığı savı üzerinden gidelim. Peki haberlerimizin neresinde yaşamını yitirenlerin MİT mensubu olduğu yazıyor? Adı geçen personellerin önlerine eklenen sıfatlar, açık biçimde bu kişilerin asker olduğu varsayımına dayanıyor.
MİT Kanunu’nda buna dair çok açık bir tanımlama var. Kanun diyor ki; Bir MİT personelinin kimlik bilgilerinin veya fotoğrafının bu niteliğini bilmeksizin veya eylemlerine yansıtmaksızın yayımlanması, yayılması veya açıklanması suç oluşturmayacaktır.

Bu madde tam da bizim gazetemizde yayınlanan haberin durumunu özetliyor. Evet Libya’da birileri yaşamını yitirdi. Ve ülkenin en tepesindeki isim olan Cumhurbaşkanı kendi ağzıyla ilk kez bunu duyurdu. Bununla birlikte bir çok kesimden açıklamalar geldi. Genel kanı yaşamını yitirenlerin ordu mensubu askerler olduğu yönündeydi.
Biz de gazete olarak bu iddiaları haberleştirdik. Hiçbir biçimde MİT personelini ifşa etmek gibi bir kastımız yoktu.
Kaldı ki mütalaada da iddianamedekine benzer bir yorumda bulunulmuştur. Bu yorum da tıpkı MİT Kanunu’ndaki ifade gibi biz Yeni Yaşam gazetesindeki haberimizin lehinedir.

Mütalaadaki ifade aynen şöyle:
“… Sanık (Murat Ağırel) tarafından yapılan ifşa eyleminden birkaç gün öncesinde şehitlerin MİT mensubu olduğu bilinmeksizin ve beyan edilmeksizin bir kısım paylaşımların yapıldığı tespit edilmiş ise de söz konusu paylaşımların hiçbirinde şehitlerin MİT mensubu olduğuna yönelik herhangi bir ibare veya ima bulunmadığı, Türk Silahlı Kuvvetleri mensubu olduklarının belirtildiği anlaşılmıştır…”

Yine mütalaada bu haberin – ki kendileri buna eylem demekte – “MİT faaliyetlerinin ve mensuplarının bir plan dahilinde koordineli şekilde deşifre edilmesi, MİT’in görev ve faaliyetleri kapsamında devletin gizli kalması gereken bilgilerinin açıklanması, yayınlanması, yayılması ve MİT mensuplarının açık kimlik, görev ve unvanlarıyla birlikte ifşa edilerek MİT mensuplarının hem kişisel hem de ailelerinin can güvenliklerinin tehlikeye atılması eylemidir” yorumu yapmaktadır.

Ancak böylesi önemli bir organizasyon iddiası ortaya atılırken bir delil bile sunulamamaktadır. Oysa biz Yeni Yaşam gazetesi olarak bu haberin yayınlandığı dönemde bırakın başka yayın organlarıyla irtibata geçip organize ve planlı bir faaliyetin içine girmeyi, kendi yayın toplantımızda dahi bu haber gündemimize girmemiştir.

Gazetecilikte bir rutin sayılabilecek, başka kaynaklardan alınan haberler üzerinde içerik tartışması pek yürütülmez. Eğer kullanılacaksa haberin ilk yayınlandığı hali sayfada yer bulur. Editör en fazla onun uzunluk ve kısalığını ayarlayabilir. Bize ait özel, sansasyonel, bomba bir haber değildir. Yazılı basında, internet mecralarında olabildiğince yaygınlaşmış bir bilgidir.

Bu çerçeveden bakınca bunun bir casusluk faaliyeti olamayacağı nettir. Açık kaynaklardan bir haber derleyip yine açık kaynaklara yayın yapan bir kişi casus değil apaçık bir gazetecidir.

HABER, TÜM UNSURLARI İLE GAZETECİLİK FAALİYETİDİR

Evet gazeteci olmak insana bir dokunulmazlık zırhı giydirmez. Ancak bizim gazetemizde yer alan haber, tüm unsurlarıyla bir gazetecilik faaliyetidir.
Bu kadar “büyük bir suç” işleyeceğiz ve MİT, Emniyet iki hafta sonra farkına varıp hakkımızda suç duyurusunda bulunacak. Kokteyl bir dosya oluşturulup toptan cezalandırılmak isteniyor, vahim bir suç işleyen organize bir yapıymışız gibi lanse ediliyoruz
Ülke demokrasisinin zaten ayaklar altında olduğu, yandaş olmayanın ezilmek istendiği, bir avuç muhalif medyanın davalar, kapatma veya para cezaları gibi aygıtlarla susturulmak istendiği bir dönemi yaşıyoruz. En çok tutuklu gazeteci bizde. Yasaların kişilere göre değil, herkese adil ve eşit biçimde uygulanmasını istiyoruz.
Katliam çağrıları yapan, taciz tecavüzü meşrulaştıran, ötekileştirici bir dil kullanan, ırkçılık ve mezhepçilik yapan, açıkça küfür ve hakaret eden medya organlarına hoşgörü gösterilecek, ancak muhalif ve eleştirel yayıncılık yapanlar, bizim örneğimizde olduğu gibi eften püften gerekçelerle ezilmek istenecek.
Bu yöntemin bize vereceği zarar minimumdur. Ancak gelecek için oldukça karamsar olan tabloya yeni karalar çalmaktadır. Özgür basın, eleştirel yayınc��lık bu ülkenin olmazsa olmazıdır. Bu damarlar kesildiği anda toplumun nefes alma kanalları da kesilmiş olur. Üstüne üstlük tüm toplum körü körüne uçuruma doğru sürüklenmiş olur.
Günlerce konuşsak da söyleyeceklerimiz hep birbirinin tekrarı olacak. İki satır haber üzerinden 19 yıla kadar hapsimiz isteniyor. Bu bile başlı başına içine düştüğümüz durumun vahametini özetlemeye yeter de artar. Bu yüzden savunmamı daha fazla uzatmak istemiyorum.

Beraatımı talep ediyorum. Şayet heyet olarak kararı başka bir celseye bırakacaksanız şehir dışına çıkma yasağı tedbirinin kaldırılmasını talep ediyorum. Mesleğim gereği birçok kente gitmem gerekiyor, ancak bu yasak seyahat etmeme engel olmaktadır."

GÖREVİM GEREĞİ FOTOĞRAF GÖNDERDİM

Aydın Keser'in Covid-19 testinin pozitif çıkan biriyle temasta olmasını nedeniyle karantinada olduğu avukatı tarafından beyan edildi.

Eren Ekinci SEGBİS ile katıldı, savunmasında şunları söyledi:

"Hülya Kılınç dışında kimse tanımıyorum. Kasten suç işleme gibi bir düşüncem kesinlike yoktur. Böyle bir düşüncem olsa fotoğrafları whatsapp üzerinden değil, başka bir yolla gönderirdim. O gün belediye başkanı ve milletvekilimiz ile cenazeye katıldık. Herkesin gözü önünde çektim, gizli çekim yapmadım. Görevim gereği fotoğraf video ister gazeteciler benden. Ben de gönderirim kullanmak isterlerse değerlendirirler. Odatv ile hiçbir bağlantım yoktu. Tanık muhtar Cemali Merter ile aynı konumdayım o tanık ama ben sanığım. Beraatimi talep ediliyorum."

Duruşmaya 13:58'de 45 dakika ara verildi.

GAZETECİLERİN AVUKATLARI SAVUNMA YAPIYOR

Duruşma 17:57 itibari ile yeniden başladı. Duruşmaya gazetecilerin avukatlarının savunması ile devam ediliyor.

Barış Pehlivan'ın avukatı Hüseyin Ersöz savunmasında şunları söyledi:

Burada konuşan bütün sanıklar malumun ilanını söylediler. Ne suçun ne de suçun olmadığı bir davada verilebilecek kararın beraat olduğunu düşünmekteyiz. Tabi ki bu davanının kamuoyunda bir adlandırılışı var. Bu yüzden sizin vereceğiniz karar insanların haber alma hakları açısından bir kriter olacak. Müvekkilimin özgürlüğünün kendisine iadesini ve beraati talep ediyorum.

Barış Pehlivan'ın avukatı Emre Özmen de şunları söyledi:

"Yamalı bohçaya dönmüş olan üç imzalı bir iddianame ve iddinameden kopyalanmış bir mütalaa ile karşı karşıyayız. 3 Mart tarihinde Odatv'de yer alan haberde şehidin adı anne ve babasının adı soyadı zaten birçok internet sitesinde yer aldı. Kısa bir Google taramasıyla hızlıca bulabilir haldeydi. 3 Mart tarihli haberde cenazeye MİT mensubunun katıldığına dair bilgi bulunmuyor. İddianamede fotoğrafların gizlice çekildiği söylense de belediye görevlisi tarafından çekilen bir fotoğraftan bahsediyoruz. Hiçbir gizlilik protokolü cenazede uygulanmış değil. İddianame bizden tesadüfe dayalı ihanet gerçekleştiridğimizi iddia ediyor. Tesadüfen ihanet olur mu sayın hakim. Yargılama sonunda kendisinin beraatine karar verilmesini talep ediyoruz.

Müvekkilim kendi elleriyle hazırladığı cezaevi çantasıyla bu haberin erişim sağlayıcısı benim diyerek ifade vermeye gelmiştir. Tek delil 3 Mart tarihli Odatv haberidir. Ona da erişim engeli gelmiştir. Çarpıtılmış, manipüle edilmiş, kurgusal bir gerçeklik söz konusu. müvekkilimin 6 aydır tutuklanmasından bahsettim. İlk andan beri tutuklanması aihm içtihatlarıyla bağdaşmıyor. Kendisinin beraatinin karar verilmesinin yanı sıra duruşma neticesinde tahliyesini talep ediyoruz."

MİT KANUNU ARTIK GÖREVDE OLMAYAN MENSUBU KAPSAMAZ

Barış Pehlivan'ın avukatı Serkan Günel savunmasında şunları dile getirdi:

"Mütalaa iddianamenin kötü bir kopyası. İddianame de küçük bir haberi olağanca büyütmek için sayfalarca yazılmış, mütalaa da bunu 18 sayfaya indirgemiş ve 2 satır kendi cümlesini ekleyerek 3 sanığın tutukluluğun devamını istemiş. Mütalaanın birinci sayfasının Anayasa'nın düşünceyi açıklama özgürlüğünden bahsediyor. İkinci sayfaya geçtiğinizde bunun sınırlama koşullarını anlatıyor. MİT Kanunu 27/3 görevde olan MİT mensupları için geçerlidir. Bunu mütalaada da belirtmiş. En baştan söylediğimiz gibi şehit olan artık görevde olmayan bir MİT mensubunu bu maddeden korunabilir olması mümkün değildir.

İfşanın TDK açıklaması nettir. İfşa gizli bilginin açıklanmasıdır. Gizli bir bilgi bir defa açıklanır. Bu bilgi defalarca 20 Şubat'ta çok daha önce ifşa edildiği için ortada ifşa edilen bir bilgi yoktur. Önceki ifşaları mütalaa kabul ediyor. Biz mütalaanın aksine Murat Ağırel'den önce bu ifşaların olduğunu biliyoruz. Diğer sanıklar açısından bir suç unsuru Mit görevlilerinin fotoğrafla ifşa edildiği kalıyor.

Bizim davamızın özü iki şeye odaklanmalıdır: ifşanın ifşası mümkün müdür? Bunu hep sanıklar, hep avukatlar anlattı. Mümkün değildir. 2) Şehit MİT mensubu bu kanunla korunabilir mi? Özellikle ikincisi hakkında kafamız net değildi. Bununla ilgili olarak şunu söylemek istiyorum. Edirnekapı'daki şehitlikte başlarında şehit MİT görevlisi yazılı mezar taşları var. Devletimiz bile bunu gizlememiştir. Bu davanın tek ciddi yanı tutukluluktur. Barış Pehlivan 9 yıl öncede tutukluydu. Bu süreçte kendisi 9 gün bile daha tutuklu kalmak istemeyecek. Covid ortamında 6 aydır geçen tutukluluk süresi var. Bu insan hakkı ihlalidir. Bir yanlışa düşülüp ceza bile verilmeye çalışılsa bu davada MİT Kanunu'ndan verilecektir. Onunda alt sınırı 6 yıldır. Onunda yatar süresi kalmamıştır. Müvekkilimin tahliyesi gerekmektedir."


Savcının Murat Ağırlel'e müdahalesine ilişkin konuşan avukat Celal Ülgen şunları söyledi:

"Hem iddianamede hem de esas hakkındaki mütalaada müvekilimizin dezenformasyon yaptığı iddia edilerek sahte 11 sayfalık bir karar çıkardığından bahsediyor sayın iddia makamı. O tutanak müvekkillerimize teslim edilen meslektaşımıza imzalatılırken 11 sayfa verilmiş ve içinde 3 ayrı karar bulunuyor. 1. kararda Murat Ağırel'in tutuklanmasına yönelik talebin reddine, 2. kararda serbest bırakılması, 3. kararda tutuklanmasına ilişkin ifadeler yer alıyor. Sizin takdirinize sunuyorum. İnsaf edin, bugüne kadar sustu Cumhuriyet Savcısı neden kimsenin bu zamana kadar ifadesini almadı. Cumhuriyet Savcıları da yargı etiği kurallarına tabiidir. Yargı etiğine tabii olanların böyle esas hakkındaki mütalaaya yanlış bilgileri alması doğru değildir.

İfşa öncesi sır görüşme diye iktidara yakın basın organlarında haber yapıldı. Bu bilgileri Takvim Gazetesi'ne, Sabah Gazetesi'ne A Haber kim servis etti? Sizden beklediğim şey şu sayın abşkan. Bu konuda suç duyurusu yapmanız.

MİT üyelerinin isimlerinin saklı olmasının bir gerekçesi var. Görev yaptıkları sırada kesinlikle isimlerini kullanmazlar. Biz bunu Ergenekon Davası'nda da gördük. MİT mensubunun ismini ifşa etmek demek, 'siz şurada görev yapan isimli kişisiniz' derseniz o zaman deşifre etmiş olursunuz. Onun dışında deşifre etmek söz konusu değil.

Niyet gerçekten Odatv'ye operasyon çekmekse ona bir diyeceğim yok. Hülya Kılınç meslek ahlakını iyi bilen muhabir olarak özgün bir haber çıkartmak istiyor. Esas hakkındaki mütalaada savcı her sanık için bir ilk bulmalıyım demiş. Bu fotoğrafların içerisinde mit tarafından bunlar da bizim MİT mensubumuzdur diye şikayet geldi mi yok. İddia makamının metni olduğu gibi alınmış esas hakkındaki mütalaa olarak verilmiş. Sayın mahkemeden her iki müvekilimi beraat etmesini bekliyorum, hüküm verilecekse tahliyelerini talep ediyorum."

Avukat Ziya İlker Göktaş da "Bir kurum görev yapmadı diye insanları suçlayamazsınız" dedi.

Hülya Kılınç'ın avukatı Fuat Selvi de müvekkilinin beraatini talep etti.

Murat Ağırel'in avukatı Ruşen Gültekin, "24 Haziran'da 3 sanık serbest bırakıldı, 3 sanık tutuklu kaldı. Gerekçelere baktığımızda isabetsizliği gördük. Tanık beyanları, MİT'in şikayeti hepsi hakkında vardı. Normalde hepsinin aynı muameleye tabi tutulması lazımdı. Birileri korkuyor bu gazetecilerden. Kim korkuyor? Çalanlar, yalan söyleyenler korkuyor. Yarın bir gün CHP veya İYİ Parti iktidara gelse bu gazeteciler yine sevilmeyen insanlar olacak. Bugün sizden tahliye ve beraat talep ediyorum."

Avukat Cihan Arık da şunları söyledi:

"Bu dava birçok meslektaşım birçok konudan bahsetti. Hukukta cezaların şahsiliği ilkesi vardır, bu davada suçların şahsi ilkesi oldu. Sanıklar suç olmuş, suçların şahsiliği ilkesi sağlanmış. Murat Ağırel yolsuzluklarla ilgili yazdığı yazılarla kamoyunu bilgilendirdi. Vatandaş olarak 22 Şubat'ta Erdoğan'ın Libya'da birkaç şehidimiz var sözlerinden sonra benim haber alma hakkım doğmuştur. Ben bu haberi nereden alacağım. Böyle ihtiyaçlarımız varken bu ihtiyacı haber yapan arkadaşlarımız, tweet atan müvekkilim yargılanıyor. Kumpas davası olduğu için ben hukuk konuşamıyorum. Konuşmak istemiyorum ama konuşamıyorum. İddia makamına soruyorum Caseofficeer'ın anlamı nedir? Bilen var mı? Meslek memur ifadesini açıkladılar. Bugün bir tweeten dolayı 6 aydır tutuklu gazeteciden bahsediyoruz. Odatv aylardır kapalı. Bu bütün tabloyu ortaya koyuy or.Tutuklama yıllardır tedbirden olmaktan çıkıp cezaya dönüşmüştür. Bu cezanın artık ortadan kalkması gerekiyor."

Barış Terkoğlu avukatı Kazım Yİğit Akalın da şunları dile getirdi:

"Barış Terkoğlu kim? Künyede sorumlu haber müdürü yazıyor. Ama ne var ki internet sitelerinde sorumlu haber müdürü olmaz. Kendi kendilerine yazmışlar. Barış dedi ki bizi mahkum edeceksiniz gerekçelerini görmek istiyoruz dedi. Terkoğlu tutuklandı, meslektaşım Ersöz üç satır habere tutuklama yazdı dedi. Hakim, etkisi büyük dedi. Odatv olmasaydı o haberi yapmasaydı o ahlaksız çocuk istismarcısı serbest olacaktı.

Hukuk bilen herkes Terkoğlu'nun şu anda huzurda yargılanmayacağını bilir. Bugün Terkoğlu'na beraat kararı versin diye ne olacak. Demoklesin kılıcı gibi sallanacak. Ne olacak istinaf edilecek, rahat uyumasın diye. Sonra temyize gidece 2-2,5 sene sürecek rahat uyumasın diye. 10 yıldır bu davalara giren avukat olarak artık kızmıyorum, sadece üzülüyorum müvekkilimin beraatini talep ediyorum."

Eren Ekinci'nin avukatı Mehmet Tarla da, "Müvekkilimin cezalandırılması talep edilmişse de suç unsurlarının oluşmadığı kanaatindeyiz. Müvekillim neden burada gizli fotoğraf çeksin anlamış değiliz. Hukukken geçerli sayılamayacak bir delil bile yok. Tahmin üzerinden tespitlerin belirtildiği kanaatindeyiz. Müvekilimin kötü niyetle suç işleme kastıyla cenazeye katılmış olsaydı, bu fotoğrafları ulusal uluslarararası yayın yapan kuruluşlara göndermesi gerekirdi. MİT mensuplarının planlı bir şekilde deşifre edildiği iddia edilmiş ama müvekillimin diğer sanıklarla kordine bir biçimde çalıştığına dair herhangi bir delil gösterilmemiş. müvekkilimin suçsuz olduğunu kanaatindeyiz beraatini talep ederiz" diye konuştu.

SON SÖZLERE GEÇİLDİ

Son sözlere geçildi.

Hülya Kılınç: Yapmış olduğum iş gazetecilik faaaliyetidir. Suçlamaları kabul etmiyorum beraatimi talep ediyorum.

Barış Pehlivan: Bu davada Odatv ve yazdığım kitaplar yargılanmak istendi. Ben gazeteciliği başka şekilde yapmayı bilmiyorum. Böyle de devam edeceğim.

Murat Ağırel: Yaptığım gazetecilik faaliyetidir. Tahliyemi ve beraatimi talep ediyorum.

Ferhat Çelik: Mahkemenizden ne karar çıkarsa çıksın halıın haber alma özgürlüğünü savunacağız.

Eren Ekinci: Tahliyemi ve beraatimi talep ediyorum.

Kararın 19:00'da açıklanması bekleniyor.

Bir Çağrımız Var
Az önce okuduğunuz haber, bağımsız bir medya organı tarafından size sunuldu.
Bağımsız gazetecilik; sermayeye karşı halkı, sömürüye karşı emeği, eşitsizliğe karşı adaleti, savaşlara karşı barışı, piyasacılığa karşı temel hakları, talana karşı doğayı, erkek şiddetine karşı kadınları, istismara karşı çocukları savunmanın olmazsa olmaz koşuludur.
Siz de gerçeğin sesini yükseltmek adına sorumluluk almak istiyorsanız, sadece birkaç dakikanızı ayırarak BirGün’e abone olabilir ve ‘#BirGünBenim’ diyebilirsiniz.
Şimdiden sonsuz teşekkürler…
BirGün bizim; hepimizin.
Tıklayınız